Lisek Łakomczuszek i zaczarowany słoik

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym lasku mieszkał lisek o imieniu Łakomczuszek. Miał on rude futerko, lśniące jak jesienne liście, i ogon puszysty jak chmurka. Łakomczuszek uwielbiał słodkie jagody i maliny, które zbierał każdego ranka do swojego ulubionego słoika.

Pewnego dnia lisek znalazł krzak pełen najsłodszych jagód, jakie kiedykolwiek widział. Były duże, fioletowe i pachniały wspaniale. Łakomczuszek zerwał ich całe mnóstwo i wsypał do słoika, aż ten był pełny po brzegi.

Gdy wracał do swojej norki, spotkał wiewióreczkę Kasię. – Ojej, jakie piękne jagody! – pisnęła wiewiórka. – Możesz podzielić się ze mną chociaż jedną? – Lisek potrząsnął głową. – Nie, to moje jagody! Samego mam ochotę na nie – powiedział i poszedł dalej.

Potem spotkał króliczka Stasia. – Łakomczuszku, masz tyle jagód! Daj mi jedną, proszę – poprosił króliczek. Lisek zmarszczył nosek. – To tylko dla mnie! – zawołał i przyspieszył kroku. Nikt nie dostał ani jednej jagódki.

Wieczorem lisek usiadł sam w norki i otworzył słoik. Jagody wyglądały smakowicie, ale kiedy wziął jedną do pyszczka, nie smakowała wcale tak słodko jak rano. Była zwykła, a nawet trochę kwaśna. Łakomczuszek westchnął – jedzenie samemu nie było fajne.

Wtedy do norki zapukała pani Sowa. – Łakomczuszku, widziałam, że masz pełno jagód. Może zechciałbyś podzielić się z przyjaciółmi? Wtedy jagody znów będą słodkie, a serduszko będzie ci ciepło – powiedziała mądrze.

Lisek zastanowił się chwilę, po czym wziął słoik i pobiegł do wiewiórki i króliczka. – Przepraszam, chcę się podzielić – powiedział cicho. Przyjaciele uśmiechnęli się i razem zjedli wszystkie jagody. Były takie słodkie, że aż oczy im się śmiały.

Wieczorem lisek położył się w swoim miękkim legowisku. Księżyc świecił przez okienko, a gwiazdy mrugały wesoło. Łakomczuszek zamknął oczy i pomyślał, że dzielenie się z przyjaciółmi to najlepsza rzecz na świecie. I zasnął spokojnie, z uśmiechem na pyszczku.