Bajka o lisku chytrusku, który nauczył się pomagać

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie mieszkał sobie lisek o imieniu Chytrusek. Miał rudą sierść, biały koniuszek ogona i bystre oczka, które zawsze szukały nowych psikusów. Każdego dnia wymyślał jakieś figle – to schował sójce orzeszek, to przestraszył zajączka, udając, że jest wilkiem. Inne zwierzęta śmiały się z jego sztuczek, ale czasem czuły się trochę zmęczone tymi zabawami.

Pewnego ranka Chytrusek obudził się i pomyślał: „Dziś zrobię coś naprawdę sprytnego!”. Wyskoczył z norki i pobiegł na polanę. Nagle usłyszał cichutkie ćwierkanie. To była mała ptaszyna, która siedziała na ziemi i płakała. „Co się stało?” – zapytał lisek. „Zgubiłam swoje gniazdko – odpowiedziała ptaszyna – wiatr przewrócił je z gałęzi, a ja nie umiem go znaleźć.”

Chytrusek chciał już powiedzieć: „A to dopiero przygoda!”, ale zobaczył, jak bardzo ptaszyna jest smutna. Jego ogon opadł, a uszy stuliły się. „Może zamiast robić figle, lepiej pomóc?” – pomyślał. I powiedział głośno: „Poszukam z tobą!”. Razem przeszukali krzaki, zajrzeli pod liście, aż w końcu lisek wypatrzył gniazdko w gęstej trawie.

„O, tu jest!” – ucieszył się Chytrusek. Ptaszyna wskoczyła do środka i zaświergotała radośnie. „Dziękuję, lisku! Jesteś bardzo dobry!”. Lisek poczuł w brzuszku ciepło, jakieś miłe ciepło, które nie pochodziło od słońca. „To chyba lepsze niż psikusy” – szepnął do siebie.

Od tego dnia Chytrusek zmienił się trochę. Nadal lubił żarty, ale najpierw sprawdzał, czy ktoś nie potrzebuje pomocy. Pomógł wiewiórce zebrać orzechy, a jeżykowi podniósł jabłuszko, które się potoczyło. Zwierzęta mówiły: „Chytrusek to teraz nasz przyjaciel!”.

Wieczorem, gdy słońce schowało się za las, lisek wrócił do swojej norki. Zmęczony, ale szczęśliwy, położył się na miękkim mchu. Przez otwór widział pierwsze gwiazdy. „Dobranoc, gwiazdeczki” – ziewnął. „Dobranoc, mała ptaszyno. Dobranoc, lesie.” I zamknął oczy.

W lesie zapanowała cisza. Tylko wiatr delikatnie kołysał gałęziami, a księżyc świecił srebrnym blaskiem. Chytrusek spał spokojnie, śniąc o tym, jak dobrze jest być dobrym. I tak każda noc kończyła się uśmiechem i snem pełnym ciepłych myśli.