Mały Lisek i Gwiazda Przygód

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie promienie słońca tańczyły między drzewami, mieszkał mały lisek o imieniu Rikuś. Miał on rudą sierść, biały koniuszek ogona i wielkie, ciekawe oczy.

Pewnego wieczoru, gdy niebo zaczęło robić się pomarańczowe, Rikuś usłyszał szelest w krzakach. To mały ptaszek pogubił swoje piórka. „Pomogę ci!” – zapiszczał Rikuś i zaczął zbierać piórka do swojego ogonka.

Gdy piórka były już bezpieczne, ptaszek poleciał do gniazda, a Rikuś poczuł, że jest bardzo dzielny. Postanowił iść dalej, by zobaczyć, co jeszcze ciekawego kryje wieczorny las.

Po drodze spotkał ślimaka, który niósł na plecach domek. „Dokąd idziesz?” – zapytał Rikuś. „Do domu, bo gwiazdy już się budzą” – odpowiedział ślimak. Rikuś spojrzał w górę i zobaczył pierwszą, małą gwiazdkę.

Zrobiło się ciemniej, a Rikuś poczuł, że jego powieki stają się ciężkie. „Muszę wrócić do mamy” – pomyślał. Po drodze minął sówkę, która mrugała do niego światełkami oczu.

W końcu dotarł do swojej norki, gdzie mama lisek czekała z ciepłym kocykiem i uśmiechem. „Gdzie byłeś, mały odkrywco?” – zapytała. „Szukałem przygód, ale najfajniej jest w domu” – odpowiedział Rikuś, ziewając.

Mama przytuliła go i powiedziała: „Każda przygoda kończy się w domu, przy mamie. A teraz zamknij oczy, bo gwiazdy już świecą dla ciebie.” Rikuś wtulił się w miękkie futerko i poczuł, jak sen otula go jak najcieplejszy kocyk.

W nocy nad norą lisków świeciły gwiazdy, a jedna z nich – ta najmniejsza, którą Rikuś zobaczył pierwszy – mrugała mu: „Dobranoc, mały lisku, dobranoc.” Rikuś uśmiechnął się przez sen i zasnął spokojnie aż do rana.