Bajka o iskierkowym kwiatuszku

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, gdzie promienie słońca tańczyły między drzewami, mieszkał mały Zajączek o imieniu Tuptuś. Pewnego dnia, skacząc po mchu, znalazł coś niezwykłego – maleńki kwiatek, który delikatnie iskrzył się jak gwiazdka.

Kwiatek był błękitny jak niebo i miał płatki, które świeciły w cieniu. Tuptuś nachylił się i szepnął: „Ojej, jaki piękny! Skąd się tu wziąłeś?”. Kwiatek nie odpowiadał, tylko lekko drżał na wietrze.

Wtedy przyleciała mała, żółta Motylka o imieniu Iskierka. „To Iskierkowy Kwiatuszek!” – zaćwierkała radośnie. „Potrzebuje trochę miłości, żeby rozkwitnąć. Czy chcesz mi pomóc go podlewać?”.

Tuptuś pokiwał głową i pobiegł po małą konewkę. Razem z Motylką polewali kwiatek kroplami wody i uśmiechali się do niego. Iskierka powiedziała: „Widzisz, kwiaty lubią, gdy mówi się do nich ciepłe słowa”.

Tuptuś szepnął do kwiatuszka: „Jesteś śliczny, Iskierkowy Kwiatuszku”. I nagle płatki rozbłysły jeszcze jaśniej, a wokół rozszedł się słodki zapach miodu. Zajączek klasnął w łapki z zachwytu.

Od tej pory Tuptuś codziennie odwiedzał swój Iskierkowy Kwiatuszek. Podlewał go, głaskał delikatnie i opowiadał mu o swoich przygodach. Kwiatek rósł coraz większy, a jego światło ogrzewało całą polanę.

Kiedy zapadł wieczór, Tuptuś położył się obok kwiatuszka na miękkim mchu. Iskierka usiadła mu na nosku i zaśpiewała cichutką kołysankę. Gwiazdy na niebie mrugały do nich, a las otulił się ciszą.

Tuptuś zamknął oczy, czując ciepło iskierkowego kwiatka. „Dobranoc, przyjacielu” – szepnął. I zasnął spokojnie, wiedząc, że najpiękniejsze kwiaty rosną z uśmiechu i dobroci.