Księżniczka Zosia i tajemniczy ogród

— Bajka do czytania —

W pewnym królestwie, gdzie słońce wstawało różowe jak maliny, mieszkała księżniczka Zosia. Nie lubiła jednak koronek i balów – jej pasją były rośliny. Spędzała całe dnie w królewskim ogrodzie, podlewając, przesadzając i rozmawiając z kwiatami.

Pewnego dnia, podczas kopania w najdalszym zakątku ogrodu, jej łopatka uderzyła w coś twardego. Było to małe, srebrne pudełko. W środku znajdowało się nasionko, które świeciło delikatnym, błękitnym blaskiem.

Zosia zasadziła nasionko w doniczce i podlewała je każdego ranka. Po tygodniu wyrósł z niego niezwykły kwiat – jego płatki mieniły się wszystkimi kolorami tęczy, a w środku miał maleńkie, złote serduszko.

Kwiat przemówił cieniutkim głosikiem: „Jestem Kwiatem Spełnionych Życzeń. Każdego dnia możesz wypowiedzieć jedno życzenie, a ja je spełnię.” Zosia była zachwycona. Zastanawiała się, czego by sobie zażyczyć.

Pierwszego dnia zażyczyła sobie ogromnego zamku z czekolady. I tak się stało – przed pałacem wyrósł słodki zamek. Ale po kilku godzinach zaczął się topić w słońcu, a muchy zleciały się do niego. Zosia zrozumiała, że nie o to chodzi.

Drugiego dnia zażyczyła sobie, aby wszystkie zabawki na świecie należały do niej. Nagle w jej pokoju pojawiły się stosy lalek, klocków i pluszaków. Było ich tak wiele, że nie mogła się ruszyć. Poczuła się przytłoczona i samotna.

Trzeciego dnia Zosia podeszła do kwiatu i powiedziała: „Chcę, żeby wszyscy w królestwie byli szczęśliwi.” Kwiat zamrugał płatkami i odparł: „To życzenie już się spełnia, ale tylko wtedy, gdy sami o to dbamy. Prawdziwe szczęście nie pochodzi z magii, ale z serca.”

Zosia zrozumiała, że największym skarbem jest rodzina, przyjaciele i chwile spędzone razem. Podziękowała kwiatowi i postanowiła, że nie będzie już wypowiadać życzeń. Kwiat uśmiechnął się i zniknął, pozostawiając w ogrodzie zwykłe, ale piękne stokrotki. Tej nocy Zosia spojrzała w gwiazdy, pomyślała o wszystkich, których kocha, i zasnęła z uśmiechem.