Księżniczka i żaba cisza

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w kolorowym zamku mieszkała mała księżniczka o imieniu Zosia. Zosia uwielbiała głośne zabawy: tupała, krzyczała i biegała po korytarzach, aż trzęsły się ściany.

Pewnego dnia, gdy Zosia bawiła się w ogrodzie, usłyszała cichutki dźwięk: „kum, kum”. To była mała, zielona żabka. „Dlaczego jesteś taka cicha?” – zapytała księżniczka. „Bo cisza jest jak miękki kocyk” – odpowiedziała żabka.

Zosia zdziwiła się. „A co robisz w ciszy?” – spytała. Żabka zaprosiła ją do stawu. „Posłuchaj, jak szepczą kwiaty i jak cichutko pluska woda”. Księżniczka zamknęła oczy i naprawdę usłyszała te dźwięki.

Żabka pokazała Zosi, jak szeptać do listków, żeby się nie bały. „Kiedy mówisz cicho, wszystko staje się spokojniejsze” – powiedziała. Zosia spróbowała i zobaczyła, jak motyle przysiadają bliżej, a wiatr łagodnie głaszcze jej policzki.

Razem z żabką księżniczka stworzyła cichą muzykę z kropli rosy i delikatnych plusków. „To jest piękne” – szepnęła Zosia. Żabka uśmiechnęła się i powiedziała: „Cisza to także zabawa, ale taka, która uspokaja serce”.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, księżniczka wróciła do zamku. Była zmęczona, ale czuła się lekko i spokojnie. Położyła się na swoim małym łóżeczku, a wokół zapanowała taka cisza, że słyszała bicie własnego serduszka.

Przez okno wpadły pierwsze gwiazdy, a żabka z daleka zanuciła cichutką kołysankę. Zosia zamknęła oczy i pogrążyła się w słodkim śnie, otulona delikatną ciszą, która była jak najmilszy kocyk na świecie.