Księżniczka Zosia i Żabka Rybka

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w małym, kolorowym królestwie mieszkała księżniczka Zosia. Miała złote loki i uśmiech, który rozpromieniał cały ogród. Każdego ranka biegała boso po trawie, dotykała kwiatów i śpiewała ptakom.

Pewnego dnia usłyszała cichutkie „kum, kum” spod krzaka róż. Zajrzała i zobaczyła malutką zieloną żabkę z dużymi smutnymi oczami. „Dlaczego płaczesz?” – zapytała Zosia.

„Bo nie umiem skakać” – westchnęła żabka o imieniu Rybka. „Wszystkie żaby skaczą, ale ja mam słabe nóżki. Chciałabym dostać się do stawu, ale nie potrafię.”

Księżniczka pogłaskała żabkę po główce. „Nie martw się, pomogę ci!” Położyła Rybkę na liściu i delikatnie poniosła do stawu. Po drodze żabka opowiedziała o tym, jak uwielbia patrzeć na gwiazdy.

Gdy dotarli nad wodę, Zosia ułożyła żabkę na dużym liściu nenufaru. Rybka spojrzała w niebo i zobaczyła pierwszą wieczorną gwiazdę. „Dziękuję!” – szepnęła. „Jesteś najwspanialszą księżniczką na świecie.”

Od tamtej pory co wieczór Zosia przychodziła nad staw. Żabka uczyła ją słuchać szumu wody i patrzeć, jak księżyc tańczy na fali. Ich przyjaźń czyniła świat piękniejszym.

„Wiesz, Rybko” – powiedziała Zosia pewnej nocy – „pomaganie innym to jak zapalanie małych gwiazdek w sercu.” Żabka uśmiechnęła się i zamknęła oczy.

Księżniczka wróciła do zamku, wślizgnęła się pod kołdrę i popatrzyła przez okno na migoczące gwiazdy. W oddali usłyszała ciche „kum, kum” – to Rybka mówiła jej dobranoc. I tak, przy dźwięku pluskającej wody, Zosia zasnęła najpiękniejszym snem.