Bajka o księżniczce Zosi i smoku Tulipanie

— Bajka do czytania —

Dawno temu, w kolorowym królestwie, mieszkała mała księżniczka o imieniu Zosia. Miała złote loczki i zawsze uśmiechniętą buzię, a jej ulubionym zajęciem było spacerowanie po zamkowym ogrodzie.

Pewnego dnia, gdy Zosia podlewała stokrotki, usłyszała ciche chlipanie. Za krzakiem róży siedział malutki, zielony smok i płakał. Miał skrzydła wielkości liści i ogonek zakończony pomponikiem.

– Czemu płaczesz? – zapytała księżniczka. – Boję się – odpowiedział smok. – Inne smoki zieją ogniem, a ja wolę podlewać kwiaty i śpiewać piosenki. Nikt mnie nie rozumie.

Zosia uśmiechnęła się i podała mu konewkę. – To pięknie, że lubisz kwiaty – powiedziała. – Nazwę cię Tulipan. Chodź, pokażę ci moje ulubione miejsce w ogrodzie.

Razem sadziły bratki, grały w chowanego między krzaczkami lawendy i śpiewały o tęczy. Smok przestał się bać, a na jego policzkach pojawiły się rumieńce radości.

Kiedy słońce zaczęło chować się za wzgórzami, Zosia i Tulipan usiedli na ławeczce. – Dziękuję, że jesteś moją przyjaciółką – szepnął smok. – Każdy jest wyjątkowy na swój sposób – odpowiedziała księżniczka.

Tej nocy księżniczka Zosia położyła się do łóżka, a przez okno widziała gwiazdę, która mrugała do niej jak mały smoczy ogonek. Zasnęła spokojnie, wiedząc, że przyjaźń jest najpiękniejszym kwiatem w ogrodzie.