Bajka o Królowej Śniegu i odważnym rycerzu

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w małym królestwie otoczonym górami, mieszkała dziewczynka o imieniu Krysia. Lubiła biegać po łąkach i słuchać śpiewu ptaków. Pewnego dnia, gdy zbierała kwiaty, niebo nagle pociemniało, a z gór nadciągnął lodowaty wiatr.

Krysia spojrzała w górę i zobaczyła srebrzystą postać na lodowym tronie. To była Królowa Śniegu, która rzuciła zaklęcie na całe królestwo. Wszystko pokryło się grubą warstwą lodu, a słońce schowało się za chmurami. Krysia zadrżała, ale postanowiła, że nie pozwoli, by zima trwała wiecznie.

Wyruszyła w drogę, by znaleźć pomoc. Po kilku godzinach dotarła do zamku, gdzie mieszkał młody rycerz o imieniu Bolek. Miał on złote serce i odważne oczy. Gdy usłyszał o kłopotach Królestwa, od razu zgodził się pomóc. – Razem pokonamy Królową Śniegu – powiedział z uśmiechem.

Szli przez zaśnieżone lasy i lodowe pustkowia. Po drodze spotkali małego liska, który marzł pod krzakiem. Krysia zdjęła swoją ciepłą chustę i otuliła go. Lisek ogrzał się i postanowił im towarzyszyć. – Znam skrót do lodowej jaskini – zapiszczał radośnie.

W jaskini było ciemno i zimno. Ściany lśniły jak diamenty, a z sufitu zwisały sople groźnie wyglądające jak miecze. Nagle z mroku wyłoniła się Królowa Śniegu. Miała koronę z lodu i oczy jak dwa błękitne kamienie. – Nie pozwolę wam zniszczyć mojego królestwa – syknęła.

Rycerz Bolek stanął przed Krysią i liskem. – Nie boimy się ciebie – powiedział odważnie. Królowa Śniegu roześmiała się i zaczęła rzucać lodowymi pociskami. Ale Bolek nie użył miecza. Zamiast tego wyciągnął dłoń i powiedział ciepłe, dobre słowo o przyjaźni. Lód wokół Królowej zaczął topnieć.

Królowa Śniegu spojrzała zdziwiona. – Nikt nigdy nie próbował być dla mnie dobry – szepnęła. Krysia podeszła bliżej i podała jej kwiat, który schowała w kieszeni. – Możesz być naszą przyjaciółką – powiedziała. Królowa Śniegu uśmiechnęła się, a jej lodowe serce stopniało. Zaklęcie prysło.

Słońce znów zaświeciło, a śnieg i lód zniknęły. Królestwo odzyskało kolory, ptaki zaczęły śpiewać, a Królowa Śniegu obiecała, że już nigdy nie będzie nikogo mrozić. Krysia, Bolek i lisek wrócili do wioski, gdzie czekała na nich ciepła herbata i uściski bliskich.

Gdy zapadł zmrok, Krysia położyła się do łóżka. Przez okno widziała gwiazdy tańczące na niebie. Pomyślała, że nawet największy chłód można pokonać odrobiną ciepła i dobroci. Zamknęła oczy i zasnęła spokojnie, marząc o przygodach z nową przyjaciółką.