Rycerz Królik i Księżniczka Marchewka

— Bajka do czytania —

W małej, przytulnej norce pod starym dębem mieszkał mały królik o imieniu Rycek. Miał czerwoną tarczę z korka i drewniany mieczyk – bo bardzo chciał zostać dzielnym rycerzem.

Pewnego dnia spotkał króliczą księżniczkę Kicię. Miała na głowie koronę z polnych kwiatów i różowy ogonek. – Rycerzu, pomóż mi znaleźć Złotą Marchewkę! – poprosiła.

Rycek ucieszył się i ruszyli razem przez łąkę. Po drodze zobaczyli wiewiórkę, która smutno siedziała pod drzewem. – Zgubiłam moje orzeszki – powiedziała. – Pomożemy ci! – zawołał Rycek i razem z Kicią znaleźli orzeszki za krzakiem.

Wiewiórka podziękowała i dała im puchate piórko na szczęście. Szli dalej, aż usłyszeli cichutkie popiskiwanie. To mały jeżyk zaplątał się w sznurek. Rycek ostrożnie przeciął sznurek mieczykiem, a Kicia pogłaskała jeżyka po kolcach.

W końcu dotarli na polanę, gdzie rosła Złota Marchewka – lśniła jak słońce. – Znalazłam! – krzyknęła Kicia. Ale zaraz dodała: – Podzielmy się nią z naszymi nowymi przyjaciółmi! Rycek uśmiechnął się i kiwnął głową.

Wrócili do norki, a mama królików powiedziała: – Prawdziwym skarbem jest dzielenie się i przyjaźń. Rycek i Kicia zjedli po kawałku marchewki, a resztę oddali wiewiórce i jeżykowi.

Potem umyli ząbki, założyli piżamki i położyli się na miękkim sianku. Za oknem świeciły gwiazdy, a księżyc uśmiechał się do nich. – Dobranoc, Rycerzu – szepnęła Kicia. – Dobranoc, Księżniczko – odpowiedział Rycek. I oboje zasnęli spokojnie, tuląc się do siebie.

Cisza otuliła całą norkę, a gwiazdy migotały jak iskierki przyjaźni. Wszystkie króliki już spały, a sny były słodkie jak marchewka.