Puszka i Księżniczka Miętka

— Bajka do czytania —

W dalekim Królestwie Uszatków mieszkała mała króliczka o imieniu Puszka. Jej największym marzeniem było zostać rycerzem, ale wszyscy mówili, że króliczki nie mogą być rycerzami. Puszka jednak nie dawała za wygraną.

Codziennie ćwiczyła skoki po pagórkach i boksowanie łapkami na wietrze. Chciała być silna i odważna jak rycerze z opowieści. Stary żółw Teodor, który mieszkał w sadzie, często przyglądał się jej treningom.

Pewnego razu Teodor podszedł do niej i rzekł: „Widzę, że ćwiczysz dzielnie, ale pamiętaj, że prawdziwy rycerz nie polega tylko na sile. Najważniejsze jest serce gotowe do pomagania innym.” Puszka zamyśliła się i postanowiła, że będzie szukać okazji, by komuś pomóc.

Niedługo potem, gdy zbierała marchewki na łące, usłyszała cichy płacz. Za krzakiem jeżyn siedziała mała króliczka w koronie z bławatków. Miała skręconą łapkę i wyglądała na bardzo smutną. Puszka podeszła bliżej.

„Jestem księżniczką Miętką z Królestwa Pachnących Łąk” – powiedziała drżącym głosem. „Zgubiłam się w lesie i nie mogę wrócić do zamku.” Puszka od razu wiedziała, co robić. Nakarmiła Miętkę soczystą marchewką, owinęła jej łapkę w liść babki i obiecała, że pomoże wrócić do domu.

Puszka znała las jak własną norę, więc poprowadziła księżniczkę bezpieczną ścieżką. Po drodze opowiadała jej zabawne historie o wiewiórkach i borsukach, żeby Miętka nie czuła strachu. Szły długo, aż w oddali zamajaczyły wieże zamku.

Gdy dotarły na miejsce, król Królestwa Pachnących Łąk był bardzo wzruszony. W podzięce za odwagę i dobroć pasował Puszkę na honorowego rycerza swojego królestwa. Od tej pory każdy wiedział, że nawet mała króliczka może być wielkim rycerzem.

Tej nocy Puszka wróciła do swojej norki, zmęczona, ale bardzo szczęśliwa. Położyła się na miękkim posłaniu z siana, a przez okno wpadały srebrne promienie księżyca. Zamknęła oczy i szepnęła: „Dobranoc, gwiazdy. Dobranoc, królestwo.” I zasnęła słodkim snem.