Kotek Pysio i nocne szepty

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkał kotek Pysio. Miał miękkie, szare futerko i duże, zielone oczy, które błyszczały jak dwa szmaragdy. Pysio uwielbiał bawić się w dzień, ale gdy zapadał zmrok, robił się niespokojny. Każdy szelest, każde stuknięcie sprawiało, że jego wąsiki drżały, a ogonek stawał dęba.

Pewnej nocy, gdy księżyc świecił przez okno, Pysio usłyszał dziwny dźwięk: „Puk, puk, puk”. Dochodził zza firanki. Kotek schował się pod kocyk i zamruczał cichutko: „Mamo, ktoś puka!”. Jego serduszko biło szybciej, a łapki zacisnęły się mocno na poduszce.

Mama kotka, duża i ciepła, podeszła do niego. Pogłaskała go po głowie i powiedziała łagodnie: „Pysiu, nie bój się. To tylko gałązka starego dębu, która kołysze się na wietrze. Chodź, zobaczysz”. Delikatnie otworzyła okno i wskazała łapką w stronę drzewa.

Pysio ostrożnie wyjrzał na zewnątrz. Zobaczył wielki, srebrny księżyc i tysiące gwiazd mrugających jak maleńkie światełka. Na gałęzi dębu tańczył wietrzyk, a gałązka uderzała o szybę: puk, puk, puk. „To naprawdę tylko gałązka?” – zapytał zdziwiony. Mama uśmiechnęła się: „A widzisz? Czasem strach ma wielkie oczy”.

Pysio poczuł, jak strach odpływa. Zaczął się głośno śmiać – pukanie brzmiało teraz jak wesoła piosenka. „Mamo, a co jeszcze słychać w nocy?” – zapytał. Mama wskazała na szeleszczące liście i ciche pohukiwanie sowy. „Noc ma swoje dźwięki, ale żaden z nich nie chce cię skrzywdzić”.

Od tej chwili Pysio nie bał się już ciemności. Każdego wieczoru siadał przy oknie i nasłuchiwał. Teraz pukanie gałązki było jak dobranoc od starego dębu, a szum wiatru jak kołysanka. Czuł się bezpieczny i spokojny, bo wiedział, że noc to nie wróg, tylko przyjaciel.

Kiedy mama otuliła go kocykiem i zgasiła światło, Pysio zamruczał cichutko. Przez okno wpadały promienie księżyca, a gwiazdy układały się w uśmiechniętą buźkę. „Dobranoc, Pysiu” – szepnęła mama. „Dobranoc, mamo” – odpowiedział kotek, zamykając oczy. I już tylko słychać było jego równy, spokojny oddech, a noc szeptała mu do snu najpiękniejsze historie.