Bajka o kotku, kogutku i lisie dla maluchów

— Bajka do czytania —

Mały kotek i mały kogutek mieszkali razem w przytulnym domku na skraju łąki. Każdego dnia bawili się wesoło, biegali po trawie i szukali smakołyków. Ale kiedy słońce chowało się za chmurkami, wiedzieli, że pora na odpoczynek.

Pewnego popołudnia kotek i kogutek skakali po podwórku. Kotek miauczał radośnie: „Miau, hop!”. Kogutek odpowiadał: „Kukuryku, ja też!”. Nagle zza płotu wyjrzała lisica. Miała rudą sierść i błyszczące oczy.

„Witajcie, maluchy!” – zawołała lis. „Słyszałam, że świetnie się bawicie. Czy mogę się przyłączyć? Znam fajną grę w chowanego!”. Kotek i kogutek spojrzeli po sobie. Byli już trochę zmęczeni, a słońce zaczynało zachodzić.

„Przykro nam, lisko” – powiedział kotek, przecierając oczy. „Jesteśmy już senni. Za chwilę idziemy spać”. Kogutek przytaknął: „Tak, tak. Rano będziemy mieli więcej siły do zabawy”. Lis spuściła ogon. „Ale ja też chcę się bawić!” – westchnęła.

Kotek podszedł bliżej i pogłaskał lisa po łapce. „Nie smuć się. Możesz przyjść jutro, jak wstanie słoneczko. Wtedy pobawimy się razem, obiecujemy!”. Lis uśmiechnął się. „Naprawdę? To dobrze. Będę czekać!”.

Po tych słowach lis pożegnał się i pobiegł do swojej nory. A kotek i kogutek weszli do domku. Mama kotek i mama kogutek już czekały z ciepłym mlekiem i przytulankami. Wszyscy ułożyli się w miękkich łóżeczkach.

Za oknem zapadła noc. Na niebie pojawiły się małe, migoczące gwiazdki. Księżyc świecił cichutko, jakby też szykował się do snu. Kotek zamruczał, kogutek ziewnął, a ich oddechy stały się spokojne i głębokie.

I tak, w ciszy i cieple, wszystkie zwierzątka – i kotek, i kogutek, i nawet lis w swojej norze – zasnęły słodko. Bo każdy, nawet najweselszy dzień, musi skończyć się dobranocą. Śpijcie dobrze, maluchy.