Bajka o kotku i myszce dla 2-latka

— Bajka do czytania —

Mały kotek Filemon biegał po słonecznym ogrodzie. Nagle zobaczył malutką myszkę Melę, która szła wzdłuż płotu. Filemon był ciekawski jak każdy kotek, ale nie chciał jej przestraszyć. Stanął więc cichutko i pomachał łapką. Myszka Mela też go zauważyła i zatrzymała się, bo bała się trochę wielkiego kota. Ale kotek uśmiechnął się i powiedział: "Cześć, jestem Filemon. Szukam drogi do domu, zgubiłem się."

Myszka Mela podeszła bliżej i odpowiedziała: "Ja też nie wiem, gdzie jest mój domek. Słońce zachodzi, a ja nie umiem trafić." Filomena zasmucił się, ale Mela dodała: "Może pójdziemy razem? Dwa noski lepiej węszą niż jeden."

Kotek ucieszył się z towarzystwa. "Super pomysł!" zawołał, i oboje zaczęli iść ścieżką między krzakami. Nagle usłyszeli szelest w liściach. To była wiewiórka, która zbierała orzechy. "Czy widziałaście drogę do domków przy płocie?" zapytała Mela.

Wiewiórka wskazała łapką: "Idźcie prosto, potem skręćcie przy wielkim kamieniu, a potem za starym dębem. Tam są chatki." Podziękowali i ruszyli dalej. Po drodze minęli kolorowe kwiaty, które pachniały wanilią, i biedronkę, która zamrugała do nich na dobranoc.

Gdy dotarli do kamienia, Filemon nagle usłyszał pukanie. "To zapomniawszy dzięcioł?" zastanawiał się głośno. "Nie, to tylko stukot żołędzi o kamień" odparła Mela z uśmiechem. "Ale już prawie jesteśmy!"

I rzeczywiście: za dębem błysnęło światło z okienka. "To mój domek!" zawołała myszka. "A tam jest twój!" krzyknął kotek, wskazując łapką na mały, niebieski daszek. Domek Filemona stał tuż obok.

Myszka Mela uściskała kotka Filemona i powiedziała: "Dziękuję, że szedłeś ze mną. Gdyby nie to, że razem szukaliśmy, zostałabym w ciemności." Kotek zamruczał: "A ja nie znalazłbym domu bez twojego węchu. Jesteśmy dobrym zespołem, choć kotek z myszką." Obydwoje uśmiechnęli się, bo zrozumieli, że przyjaźń nie zna różnic.

Potem mruknął: "Już późno. Czas spać. Dobranoc, Melo." Myszka pomachała mu ogonkiem i wśliznęła się do swojej norki. Filemon wrócił do swojego koszyczka, a sowa z dębu zaśpiewała cichą kołysankę. Maleńka gwiazdka na niebie zamrugała do nich na dobranoc.