Kotek Kłaczek i zaczarowany kocyk

— Bajka do czytania —

Mały, puszysty kotek o imieniu Kłaczek obudził się pewnego ranka i zamiast wesoło miau, wydał z siebie tylko cichutkie: „Apsik!”. Nos miał ciepły i mokry, a ogonek zwisał smutno.

Kłaczek chciał pobiec do miski z mlekiem, ale łapki były takie ciężkie. Usiadł na swoim miękkim legowisku i znowu kichnął: „Apsik! Apsik!”. Mama kotka usłyszała te kichnięcia i podeszła do niego z troską. Pogłaskała go po główce i powiedziała: „Mój Kłaczku, ty jesteś chory. Potrzebujesz odpoczynku”.

Mama przyniosła ciepły, miękki kocyk w kolorze nieba. Otuliła nim kotka, a Kłaczek poczuł, jakby ktoś go przytulił. „Zostań tu pod kocykiem” – powiedziała mama – „a ja zrobię ci herbatkę z miodem”.

Kiedy mama wróciła z parującym kubeczkiem, Kłaczek pił małymi łyczkami. Herbata była słodka i przyjemnie ogrzewała brzuszek. Kotek poczuł, że jest mu lepiej, ale oczy same mu się zamykały.

Mama usiadła obok i zaczęła nucić cichą piosenkę o gwiazdkach. Kłaczek słuchał i słuchał, a jego koci nos powoli stawał się chłodniejszy. Kocyk był taki przyjemny, że kotek zapomniał o kichaniu.

Po chwili do pokoju wskoczył przyjaciel Kłaczka – wesoły, rudy piesek Łatek. Chciał zaprosić kotka do zabawy w chowanego. Ale mama pokręciła głową i szepnęła: „Ciii, Kłaczek jest chory. Może pobawicie się jutro, gdy wyzdrowieje”.

Łatek zrozumiał. Położył się cichutko obok legowiska i mrugał do Kłaczka przyjaznym okiem. Kłaczek uśmiechnął się słabo i znowu zapił herbatkę. Czuł, że przyjaciele są przy nim, a to było najlepsze lekarstwo.

Gdy za oknem zaczęły migotać pierwsze gwiazdy, Kłaczek był już prawie zdrowy. Mama pogłaskała go po brzuszku, a kotek zwinął się w kłębek pod kocykiem. „Dobranoc, mamo” – szepnął – „jutro pobiegam z Łatkiem”. I zasnął, śniąc o słodkim mleku i ciepłym słońcu.