Kotek Psotek i Gwiazdka Cierpliwości

— Bajka do czytania —

Mały kotek Psotek skakał po pokoju jak piłeczka. Jego ogonek wirował w powietrzu, a wąsiki drżały z radości. – Nie chcę spać! – miauczał głośno, podczas gdy mama kotka szykowała mu miękkie posłanie.

Mama uśmiechnęła się czule. – Psotku, już pora spać. Gwiazdy na niebie zapalają się jedna po drugiej. – Ale Psotek dalej biegał za swoim ogonkiem, kręcąc się w kółko. Wtedy zobaczył za oknem małą, srebrną gwiazdkę. Mrugała do niego jak przyjaciółka.

– Cześć, kotku! – szepnęła gwiazdka cichutko. – Widzę, że masz dużo energii. Spróbuj usiąść i popatrzeć na mnie przez chwilę. – Psotek przystanął, zdziwiony. Nikt nigdy nie mówił do niego z nieba.

Usiadł na parapecie i wlepił oczy w gwiazdkę. Ta migotała powoli, jakby mówiła: „spokojnie, spokojnie”. Psotek poczuł, że jego łapki robią się cięższe. Ziewnął szeroko, odsłaniając różowy języczek.

– Bardzo ładnie – pochwaliła gwiazdka. – Teraz zamknij oczy i policz do trzech. – Kotek zamknął jedno oko, potem drugie. Jego oddech stał się równy i cichy. Mama przykryła go kocykiem i pogłaskała po miękkim brzuszku.

– Dobranoc, mój mały cierpliwy kotku – wyszeptała mama. Psotek już nie skakał. Leżał zwinięty w kłębek, a gwiazdka nadal świeciła, teraz już bardzo daleko, jak mały senny obrazek.

I tak oto kotek Psotek nauczył się, że aby zasnąć, wystarczy chwila ciszy i cierpliwości. Gwiazdka obiecała, że będzie czuwać nad nim każdej nocy.

W pokoju zapanowała cisza. Słychać było tylko delikatne mruczenie kotka i szelest liści za oknem. Gwiazdy tańczyły na niebie, a Psotek odpłynął w krainę snów, gdzie wszystko jest mięciutkie i spokojne. Dobranoc, kotku. Dobranoc, gwiazdko.