Konik polny i wieczorna cisza

— Bajka do czytania —

Na zielonej łące, gdzie słońce tańczyło na trawach, mieszkał mały konik polny o imieniu Stefan. Stefan uwielbiał skakać wysoko i grać na swoich małych skrzydełkach, tworząc wesołe melodyjki.

Każdego dnia Stefan skakał od źdźbła do źdźbła, a jego muzyka rozbrzmiewała po całej łące. Wszystkie zwierzęta lubiły słuchać jego koncertów.

Pewnego wieczoru, gdy słońce zachodziło, spotkał małą biedronkę, która siedziała cichutko na liściu. „Dlaczego nie skaczesz i nie grasz?” – zapytał Stefan. Biedronka uśmiechnęła się i powiedziała: „Czasami lubię posłuchać ciszy.”

Stefan zdziwił się. „Ciszy? Przecież cisza jest nudna!” – powiedział. Ale biedronka zaprosiła go, żeby usiadł obok i spróbował posłuchać.

Stefan usiadł na kwiatuszku i zamknął oczy. Najpierw słyszał tylko swoje myśli, ale potem usłyszał delikatny szum wiatru, szelest traw i ciche bzyczenie pszczółki.

„To jest cudowne!” – szepnął Stefan. Zrozumiał, że cisza także ma swoją muzykę. Postanowił, że od tej pory będzie czasem po prostu siedzieć i słuchać.

Kiedy nastał wieczór, niebo pokryło się gwiazdami. Stefan wrócił do swojego listka, zmęczony i szczęśliwy. Położył się wygodnie i patrzył w rozgwieżdżone niebo.

Powoli zamykał oczy, a wokół panowała już tylko cisza i spokój. Dobranoc, mały koniku polny. Śpij dobrze.