Bajka o trzech konikach i księżycowej łące

— Bajka do czytania —

Za lasem, w dolinie ukrytej między wzgórzami, mieszkały sobie trzy małe koniki: Złotek, Srebrzyk i Szaryk. Każdy z nich był inny – Złotek miał grzywę lśniącą jak promienie słońca, Srebrzyk połyskiwał jak krople deszczu, a Szaryk był skromny, ale miał w oczach ciepło jak wieczorne ognisko.

Pewnego dnia Złotek powiedział: – Jestem najszybszy z nas wszystkich! Potrafię galopować tak, że wiatr zostaje w tyle. Zaraz za nim Srebrzyk dodał: – A ja potrafię skakać najwyżej! Moje kopyta ledwo muszą dotknąć ziemi. Szaryk tylko uśmiechnął się cicho i zapytał: – A może pobawimy się razem?

Złotek i Srebrzyk nie chcieli słuchać. Każdy chwalił się swoją umiejętnością. Zaczęli się ścigać i skakać, a Szaryk spokojnie skubał trawę na łące. Słońce chyliło się ku zachodowi, rzucając długie cienie i robiło się coraz chłodniej.

– Pięknie skaczecie – powiedział Szaryk. – Ale ja znam jedno miejsce, gdzie trawa jest najsmaczniejsza. Leży po drugiej stronie strumyka, za starym dębem. Nikt z was tam nie był, bo trzeba przejść wąską kładką. Złotek i Srebrzyk spojrzeli po sobie.

– My nie musimy iść kładką! – zawołał Złotek. – Przegalopuję przez strumień! Srebrzyk dodał: – Ja przeskocz! I tak oba koniki ruszyły. Złotek wpadł w błoto po kolana, a Srebrzyk zahaczył o gałąź i upadł w krzaki.

Szaryk podszedł do nich spokojnie. – Kładka jest dla wszystkich, nawet dla tych, którzy nie chcą przyznać, że czasem trzeba pomocy – powiedział i poprowadził ich bezpieczną drogą. Za starym dębem trawa rzeczywiście była miękka i słodka jak miód.

Kiedy księżyc wszedł na niebo, trzy koniki leżały obok siebie, patrząc w gwiazdy. – Każdy z nas jest dobry w czymś innym – szepnął Szaryk. – Ale najważniejsze, żeby być dobrym razem. Złotek i Srebrzyk przytulili się do niego i wszyscy zmrużyli oczy.

W dolinie zrobiło się cicho. Koniki słyszały tylko szum traw i bicie własnych serc. Wtulone w siebie zapadły w sen, a księżyc malował na ich grzbietach srebrne wzory. Tak skończył się dzień pełen nauki – dzień, w którym odkryły, że prawdziwa magia tkwi w byciu razem.