Bajka o konikach na dobranoc

— Bajka do czytania —

W małej, zielonej dolinie, gdzie trawa była miękka jak puch, mieszkały dwa koniki: duża Klaczusia i mały Źrebaczek.

Klaczusia miała sierść złotą jak słońce, a Źrebaczek brązową jak kasztan. Każdego dnia biegali po łące, skakali przez małe krzaczki i chrupali słodkie jabłka.

Pewnego wieczoru, gdy słońce chowało się za wzgórzami, Źrebaczek zapytał: „Klaczusiu, dlaczego zawsze wracamy do naszej stajni, zanim zrobi się ciemno?”

Klaczusia uśmiechnęła się ciepło i powiedziała: „Bo w stajni czeka na nas miękka słoma i ciepły kocyk. A przed snem lubię patrzeć, jak gwiazdy zapalają się na niebie.”

Źrebaczek zatańczył wesoło: „A ja lubię, jak mi opowiadasz o tym, co robiliśmy w ciągu dnia. Dziś widzieliśmy motyla i piliśmy wodę ze strumyka!”

Klaczusia przytuliła go nosem: „To prawda. Każdy dzień z tobą jest wyjątkowy. Teraz czas odpocząć.” I zaczęła cicho nucić kołysankę.

Źrebaczek zamknął oczy, czując ciepło mamy i zapach siana. Wiedział, że jutro znów będą biegać, ale teraz najważniejszy był sen.

Nad stajnią rozbłysła pierwsza gwiazdka. Koniki spały spokojnie, a wiatr szeptał im dobranoc. Cisza otuliła całą dolinę.