Wiewiórka Zuzia i jesienne kolory

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie drzewa sięgały wysoko do nieba, mieszkała mała wiewiórka o imieniu Zuzia. Pewnego jesiennego poranka obudziła się i zobaczyła, że wszystko wokół się zmieniło. Liście, które wcześniej były zielone, teraz mieniły się kolorami: czerwonym, żółtym i pomarańczowym.

Zuzia wyskoczyła z dziupli i pobiegła do najbliższego dębu. "Ojej, jaki piękny czerwony liść!" – zawołała. Zerwała go delikatnie i przyjrzała się z bliska.

Nagle usłyszała szelest. To była stara sowa Mądrala siedząca na gałęzi. "Widzę, że podziwiasz jesienne barwy" – powiedziała sowa. "Każdy liść ma swój własny kolor, a wszystkie razem tworzą wspaniały obraz."

Zuzia pobiegła dalej i spotkała jeża Igiełkę. Jeż zbierał opadłe liście na swoją kolekcję. "Mój ulubiony to żółty, bo przypomina słońce" – powiedział Igiełka. Zuzia przyznała mu rację.

Potem zobaczyła pomarańczowe liście klonu. Były takie jasne, jakby świeciły. Zuzia pomyślała: "Każdy kolor jest inny, ale wszystkie są piękne."

Wieczorem Zuzia wróciła do swojej dziupli. Usiadła przy oknie i patrzyła na zachód słońca. Niebo też miało kolory – różowy, fioletowy i złoty. "Jesień jest naprawdę kolorowa" – szepnęła.

Zmęczona przygodami Zuzia położyła się do swojego przytulnego gniazdka. Przez okno widać było gwiazdy, a wiatr delikatnie kołysał gałęziami. Zamknęła oczy i pomyślała o wszystkich kolorach, które dziś widziała. Była szczęśliwa. Dobranoc, lesie. Dobranoc, kolorowa jesieni.