Bajka o Małym Kole

— Bajka do czytania —

Dawno temu, w krainie kształtów, mieszkało małe, zielone Koło. Było okrągłe i gładkie jak ziemniaczek i bardzo chciało znaleźć swoje miejsce. Każdego dnia toczyło się po łące i przyglądało innym kształtom.

Pewnego dnia spotkało Kwadracika. Kwadracik był czerwony i miał ostre rogi. "Witaj, Kwadraciku!" – powiedziało Koło. "Czy mogę się z tobą pobawić?" Kwadracik pokręcił głową: "Nie, nie, jesteś za okrągły. Nie zmieścisz się w moje kąty." Koło westchnęło i potoczyło się dalej.

Potem spotkało Trójkącika. Trójkącik był żółty i miał trzy ostre krawędzie. "Hej, Trójkąciku!" – zawołało Koło. "Czy mogę stanąć obok ciebie?" Trójkącik odparł: "Nie, nie, jesteś za gładki. Nie utrzymasz się na moich bokach." Koło poczuło się smutne.

Następnie spotkało Gwiazdkę. Gwiazdka była niebieska i błyszczała. "Gwiazdko, czy mogę tak jak ty błyszczeć?" – zapytało Koło. Gwiazdka uśmiechnęła się: "Ty nie masz ostrych końców, nie możesz błyszczeć jak ja." Koło spuściło swój okrągły brzuszek.

Słońce chyliło się ku zachodowi. Koło toczyło się wolno, gdy nagle zobaczyło wóz z dużymi, okrągłymi kołami. "Ojej, one są takie jak ja!" – zdziwiło się. Potem zobaczyło guzik na płaszczyku – też okrągły. A na niebie – okrągłe słońce. "Jestem wszędzie!" – zawołało radośnie.

Małe Koło zrozumiało, że nie musi być kwadratem, trójkątem ani gwiazdką. Jest po prostu sobą – okrągłym kołem, które toczy się i toczy. I to jest cudowne. Wróciło do swojego domku, na okrągłą poduszkę.

Tam położyło się, zamknęło oczka i patrzyło przez okno na okrągły księżyc. Gwiazdy na niebie migotały. "Dobranoc, Małe Koło" – szepnął wiatr. I koło zasnęło spokojnie, wiedząc, że jest dokładnie takie, jakie powinno być.