Bajka o katamaranie Kiki

— Bajka do czytania —

W błękitnej zatoce, gdzie fale delikatnie muskały brzeg, mieszkał mały katamaran o imieniu Kiki. Kiki miał dwa zgrabne kadłuby połączone pokładem i pływał szybciej niż inne łodzie. Mimo to czuł się samotny, bo wszyscy mówili: „Dlaczego masz dwie łodzie w jednej?”.

Pewnego dnia Kiki popłynął na drugą stronę zatoki. Po drodze spotkał motorówkę Motor, która dumnie mknęła po falach. „Jesteś dziwny, Kiki” – prychnęła Motor. „Trudno cię cumować!” Kiki spuścił wzrok i odpłynął dalej.

Nagle usłyszał cichutkie głosy pod wodą. To małe rybki prosiły o pomoc: „Kiki, nasz domek w koralu jest zatkany piaskiem. Nie umiemy go wyczyścić!” Kiki zastanowił się. „Mam dwa kadłuby. Może jeden z nich pomoże?”

Ostrożnie zanurzył lewy kadłub, a woda zaczęła delikatnie płynąć przez jego szczeliny. Maleńkie fale uniosły piasek i oczyściły koral. Rybki piszczały z radości: „Dziękujemy, Kiki! Jesteś niesamowity!”

Kiki uśmiechnął się. „Dwa kadłuby to nie przeszkoda – to mój supermoc!” Płynąc dalej, spotkał małą żaglówkę, która miała złamany maszt. „Pomogę ci” – zaproponował Kiki. Położył maszt na swoim pokładzie i spokojnie zawiózł żaglówkę do przystani.

Po drodze mijał inne statki: promy, kutry i motorówki. Wszystkie patrzyły na niego z podziwem. „Kiki, pokazałeś, że inny znaczy wyjątkowy!” – zawołał stary holownik. Kiki poczuł ciepło w sercu. Już nie był samotny.

Zmierzch zapadł nad zatoką. Kiki przycumował przy molo, gdzie woda cicho pluskała. Gwiazdy odbijały się w jego dwóch kadłubach jak iskierki. „Każdy jest inny” – szepnął do siebie. „I to właśnie piękne.”

Małe rybki podpłynęły, by zaśpiewać mu kołysankę. Kiki zamknął oczy, kołysany przez fale. Śnił o przygodach, w których jego dwa kadłuby pomagały wszystkim. Cichutko, spokojnie, zapadł w sen. Dobranoc, Kiki.