Gwiazdka małego jeża

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie promienie słońca tańczyły na mchu, mieszkał mały jeżyk o imieniu Igiełka. Miał tysiące ostrych kolców, które błyszczały, gdy szedł. Często myślał: "Czy ktoś mnie przytuli przez te kolce?"

Pewnego wieczoru, gdy księżyc wszedł między drzewa, Igiełka spotkał wiewiórkę rudą. Wiewiórka trzymała orzeszek i płakała. "Upuściłam go do dziupli i nie mogę dosięgnąć!" – szlochała.

Igiełka spojrzał na swoje kolce i powiedział: "Nie mam rąk, ale może moje kolce pomogą?" Ostrożnie włożył główkę do dziupli i delikatnie nabrał orzeszek na kolce. Wiewiórka uśmiechnęła się: "Dziękuję! Jesteś wspaniały!"

Następnego dnia Igiełka spotkał zajączka, który zgubił drogę do norki. "Pomóż mi, Igiełko! Boję się ciemności!" – prosił. Jeżyk przytulił się do zajączka. Kolce nie były ostre, bo Igiełka trzymał je płasko. Zajączek poczuł ciepło i bezpieczeństwo.

Razem znaleźli norek zajączka, a po drodze Igiełka pokazał mu, gdzie rosną najsłodsze jagody. Od tamtej pory jeżyk i zajączek zostali najlepszymi przyjaciółmi.

Wieczorem, gdy gwiazdy rozświetliły niebo, wszystkie zwierzęta spotkały się na polance. Wiewiórka, zajączek i sowa powiedziały: "Igiełko, twoje kolce są jak małe gwiazdy – błyszczą i pomagają innym!"

Igiełka uśmiechnął się i zamknął oczy. Czuł ciepło przyjaciół wokół siebie. "Jestem potrzebny, taki jaki jestem" – pomyślał, a sen otulił go miękko jak liście w norce.

Noc zapadła cicho, a mały jeżyk zasnął spokojnie, wiedząc, że każda gwiazdka na niebie świeci dla kogoś wyjątkowego. Dobranoc, Igiełko. Dobranoc, maleńki.