Tęczek, mały jednorożec

— Bajka do czytania —

W krainie chmur mieszkał mały jednorożec o imieniu Tęczek. Jego srebrzysta grzywa lśniła w świetle księżyca, a na czole miał mały, błyszczący róg. Każdego wieczoru, gdy słońce chowało się za górami, Tęczek wyruszał w podróż, aby znaleźć swoją gwiazdkę.

Tęczek szedł po miękkich chmurach, które uginały się pod jego kopytami. Rozglądał się wokół, ale gwiazdki nigdzie nie było. Nagle usłyszał cichy płacz.

To był mały obłoczek, który siedział na skraju chmury i ocierał łezki. „Zgubiłem swój blask” – szlochał. Tęczek podszedł bliżej i delikatnie dmuchnął na obłoczek. Chmurka natychmiast zabłysła na nowo.

Obłoczek uśmiechnął się i podziękował. „Widziałem twoją gwiazdkę” – powiedział. „Leci za tamtą tęczą.” Tęczek podziękował i pobiegł we wskazanym kierunku.

Po drodze spotkał wietrzyka, który trząsł się z zimna. „Zimno mi” – szepnął wietrzyk. Tęczek otulił go swoją grzywą, która była miękka i ciepła. Wietrzyk przestał drżeć.

Wietrzyk również chciał pomóc Tęczkowi. „Twoja gwiazdka czeka na końcu tęczy” – powiedział. Tęczek spojrzał i zobaczył kolorowy łuk, a na jego końcu mały, migoczący punkcik.

Tęczek podbiegł tam. Gwiazdka uśmiechnęła się do niego. „Długo cię szukałem” – wyszeptał. Gwiazdka objęła go swoim światłem. Tęczek poczuł się szczęśliwy i senny.

Położył się na chmurce, a gwiazdka zaczęła nucić cichą kołysankę. Wokół zapadła cisza. Tylko gwiazdy powoli gasiły swoje blaski, a księżyc uśpił całą krainę. Dobranoc, Tęczku.