Mały jacht i nocny rejs

— Bajka do czytania —

Nad jeziorem, w małym porcie, mieszkał mały jacht o imieniu Bryza. Bryza miał białe żagle i niebieski kadłub, a jego ulubioną porą był wieczór, kiedy woda stawała się gładka jak szkło. Dziś Bryza postanowił wybrać się na krótki rejs, zanim gwiazdy rozświetlą niebo.

Wypłynął powoli, mijając śpiące łódki. Mała motorówka Plask już spała przy pomoście, a żaglówka Dmuchawiec tylko cicho pokiwała mu masztem. – Dokąd płyniesz o tej porze? – zapytał Dmuchawiec. – Chcę zobaczyć, jak księżyc odbija się w wodzie – odpowiedział Bryza i popłynął dalej.

Woda była ciemna i spokojna. Bryza sunął po niej bezgłośnie, a jego żagle delikatnie trzepotały na wietrze. Nagle zobaczył na niebie pierwszą gwiazdkę. – Jak pięknie! – szepnął. – Jestem zmęczony, ale jeszcze chwilę popływam.

Dogonił go mały promień księżyca, który tańczył na falach. – Hej, Bryzo – powiedział promień – widzę, że masz już senne oczy. Może czas wracać? – Jeszcze trochę – odpowiedział jacht i skierował się w stronę trzcin, gdzie woda była najcichsza.

Tam spotkał starą żaglówkę, która stała przycumowana do boi. – Dzień był długi – westchnęła żaglówka. – Każdy żeglarz wie, że po dniu pełnym wrażeń trzeba odpocząć. Bryza ziewnął – tak, czuł, że jego żagle robią się ciężkie, a kadłub marzy o kołysaniu w porcie.

Więc zawrócił. Płynął powolutku, słuchając plusku wody i szumu wiatru. Gdy dotarł do swojego miejsca przy pomoście, uśmiechnął się do motorówki Plask, która właśnie się przeciągała. – Dobranoc, Bryza – powiedziała. – Dobranoc – odpowiedział i opuścił żagiel.

Bryza położył się spać na wodzie. Fale kołysały go delikatnie jak mama w kołysce. Nad portem pojawiły się setki gwiazd, a księżyc świecił jak wielka latarnia. Wszystkie pojazdy spały cichutko, odpoczywając po dniu pełnym przygód.

I tak Bryza zasnął spokojnie, owinięty w ciszę nocy. Gwiazdy mrugały do niego, a wiatr śpiewał mu najcichszą kołysankę. Dobranoc, mały jachcie, dobranoc, jezioro – czas na sen aż do poranka.