Bajka o ambulansie, który zawsze spieszył na ratunek

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku Migałkowo mieszkała sobie mała, czerwona ambulans o imieniu Amelka. Amelka miała błyszczące reflektory i wesoły sygnał, który brzmiał jak śpiew ptaków. Każdego ranka budziła się pierwsza, sprawdzała swoje koła i uśmiechała się do słońca.

Pewnego dnia, kiedy Amelka stała na swoim miejscu przy stacji benzynowej, usłyszała cichutki płacz. To mały, niebieski samochodzik Kuba zapłakał, bo zgubił swoją ulubioną gumową kaczkę. Amelka od razu podjechała do niego i zapytała: „Hej, Kuba, co się stało? Mogę ci jakoś pomóc?”.

Kuba powiedział, że kaczka została na placu zabaw, a on nie może jej znaleźć. Amelka włączyła swoje migające światła i pojechała z Kubą na plac zabaw. Po drodze spotkali żółtą koparkę Zosię, która pomagała w budowie piaskownicy. „Cześć, Zosiu! Widziałaś może małą gumową kaczkę?” – zapytała Amelka. Zosia pokręciła łyżką i powiedziała: „Tak, widziałam! Leżała pod huśtawką.”.

Amelka i Kuba pojechali pod huśtawkę. Rzeczywiście, mała żółta kaczka leżała w trawie. Kuba ucieszył się i przytulił ją. „Dziękuję, Amelko! Jesteś najwspanialszą ambulansem na świecie!” – zawołał. Amelka uśmiechnęła się i powiedziała: „Pomaganie innym to dla mnie wielka radość. Pamiętaj, zawsze możesz na mnie liczyć!”.

Po tej przygodzie Amelka wróciła na swoją stację. Była już noc, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Amelka patrzyła w górę i myślała o tym, jak miło jest pomagać. Jej światła delikatnie migotały, a syrena spała cichutko.

Wszystkie pojazdy w Migałkowie poszły spać. Amelka zamknęła swoje drzwi i powiedziała cicho: „Dobranoc, miasteczko. Dobranoc, gwiazdy. Jutro znów będę gotowa pomagać.” I tak ambulans Amelka zasnęła spokojnie, śniąc o przygodach pełnych uśmiechów.

A ty, mój mały przyjacielu, już czas na sen. Pamiętaj, że każdy może być jak Amelka – pomagać innym i sprawiać, że świat staje się lepszy. Zamknij oczka, a gwiazdy zaśpiewają ci kołysankę. Dobranoc, słodkich snów.