Bajka o gitarze, która grała dla gwiazd

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym pokoju, na czerwonej poduszce, leżała sobie mała gitara. Miała brązowy brzuszek i sześć srebrnych strun, które lśniły jak krople rosy.

Gitara bardzo lubiła, gdy mały Jaś brał ją w ręce i delikatnie szarpał struny. Wtedy w pokoju rozchodziły się dźwięki – ciche, jakby ktoś szeptał do ucha.

Pewnego wieczoru, gdy Jaś już spał, gitara spojrzała przez okno. Na niebie świeciły gwiazdy, a księżyc uśmiechał się srebrnym blaskiem. „Jak pięknie grają gwiazdy” – pomyślała gitara.

Postanowiła spróbować zagrać razem z nimi. Dotknęła pierwszej struny – brzdęk! Druga struna odpowiedziała wyżej – dzyń! Trzecia, czwarta, piąta i szósta – każda wydała inny dźwięk.

Z każdym brzdękaniem struny tańczyły, a dźwięki płynęły przez pokój jak lekki wietrzyk. Gitara grała coraz śmielej, a gwiazdy na niebie zaczęły mrugać w rytm melodii.

Wtem jedna mała gwiazdka zsunęła się z nieba i wpadła przez okno prosto na struny gitary. Zaiskrzyło, zadzwoniło i nagle gitara zagrała najpiękniejszą kołysankę, jaką kiedykolwiek słyszano.

Melodia była cicha, spokojna i ciepła jak kocyk. Jaś uśmiechnął się przez sen, a gwiazdka, zadowolona, wróciła na swoje miejsce na niebie. Gitara westchnęła szczęśliwie i zamknęła swoje struny do snu.

Kiedy nastał ranek, Jaś wziął gitarę i zagrał tę samą melodię. Od tamtej pory każdego wieczoru gitara grała dla gwiazd, a one mrugały w odpowiedzi. I tak wszystko było dobrze, aż do samego końca dnia.