Bajka o elfie, który szukał gwiazdki

— Bajka do czytania —

W malutkim domku z kory i mchu mieszkał elf o imieniu Tili. Miał on miękkie, srebrne włosy i oczy błyszczące jak krople rosy. Każdej nocy Tili siadał na swoim ulubionym kamieniu i patrzył w niebo, szukając jednej, wyjątkowej gwiazdki.

Ta gwiazdka była najmniejsza ze wszystkich, ale dla Tili była najpiękniejsza. Świeciła ciepłym, złotym światłem, które przypominało mu o uśmiechu mamy. Pewnego wieczoru jednak gwiazdka zniknęła. Tili zmartwił się bardzo.

Wyruszył więc na poszukiwania. Najpierw spotkał wiewiórkę, która skakała po gałęziach. – Czy widziałaś moją małą gwiazdkę? – zapytał. Wiewiórka pokręciła głową i dała mu orzeszka, żeby się pocieszył.

Potem Tili spotkał sowę, która siedziała na starym dębie. – Huhu, może twoja gwiazdka schowała się za chmurą? – powiedziała sowa i mrugnęła do niego dużym, żółtym okiem. Tili podziękował i poszedł dalej.

W końcu spotkał małego króliczka, który skakał po łące. – Szukam mojej gwiazdki – powiedział Tili ze smutkiem. Króliczek uśmiechnął się i wskazał łapką na kałużę. – Popatrz, gwiazdka jest tutaj! – zawołał.

Tili spojrzał w kałużę i zobaczył odbicie małej, złotej gwiazdki. – Ale jak to możliwe? – zdziwił się. – Gwiazdki są wszędzie – powiedział króliczek. – W kroplach rosy, w oczkach żab, a nawet w twoim sercu. Wystarczy dobrze patrzeć.

Tili uśmiechnął się i podziękował króliczkowi. Od tej pory wiedział, że jego gwiazdka nigdy nie znika – świeci w każdym błysku szczęścia. Wrócił do swojego domku, położył się w łóżeczku z liści i zamknął oczy.

Gwiazdy na niebie mrugały do niego przyjaźnie, a wiatr szeptał kołysankę. Tili zasnął spokojnie, wiedząc, że prawdziwe skarby są wokół nas – wystarczy je dostrzec. Dobranoc, mały elfie, śpij słodko.