Drobniś i skarb poranka

— Bajka do czytania —

W małym, niebieskim porcie, gdzie mewy siadały na dachach magazynów, mieszkał Drobniś – malutki drobnicowiec o okrągłym brzuszku i wesołym, zielonym dzwonku. Drobniś uwielbiał pływać po spokojnych wodach zatoki, ale najbardziej lubił, gdy do jego ładowni trafiały przeróżne paczki.

Pewnego ranka kapitan portu, stary, siwy wilk morski o imieniu Gustaw, zawiesił na maszcie Drobnisia niebieską flagę. To był znak, że dziś czeka go ważne zadanie: trzeba przewieźć aż dziesięć skrzyń pełnych pachnących pomarańczy, pięć worków wełnianych szalików i trzy wielkie balony w kolorze słońca.

Drobniś z radością zaturkotał dzwonkiem: – Dzyń, dzyń! Już płynę! – ruszył w stronę nabrzeża, gdzie stały przygotowane ładunki. Najpierw wziął na pokład pomarańcze – ciężkie i słodkie jak wspomnienie lata. Potem worki z szalikami – miękkie i ciepłe jak uścisk mamy.

Najtrudniejsze były balony. Trzeba je delikatnie ułożyć, żeby nie pękły. Drobniś westchnął: – Jak ja to zrobię? – Na szczęście z pomocą przybyła mewa Mela: – Ja ci pomogę! Usiądę na największym balonie i będę go pilnowała! – I tak balony bezpiecznie wylądowały na pokładzie.

Statek odpłynął w siną dal. Po drodze mijał zielone wyspy i żółte latarnie morskie. Nagle zobaczył małą łódkę, która utknęła na mieliźnie. – Pomóż! – wołał rybak. Drobniś zatrzymał się, delikatnie popchnął łódkę dziobem i uwolnił ją z piachu. Rybak machał czapką: – Dziękuję, dzielny statku!

Kiedy Drobniś dopłynął do celu, słońce już zachodziło. W porcie czekały dzieci, które z niecierpliwością wyglądały pomarańczy, szalików i balonów. Każda paczka trafiła we właściwe ręce. A balony? Te trzy największe poleciały wysoko w niebo, zamieniając się w wieczorne gwiazdy.

Zmęczony, ale szczęśliwy Drobniś wrócił do swojego miejsca w porcie. Fale cicho kołysały go do snu, a na niebie pojawiły się prawdziwe gwiazdy – małe, ciepłe światełka. Mewa Mela przysiadła na maszcie i szepnęła: – Śpij, Drobnisiu, jutro znów popłyniemy. Dobranoc.

A w ładowni, pod pokładem, zostało jeszcze trochę ciepła od pomarańczy i zapach wełny. Drobniś westchnął, zamknął swoje okrągłe bulaje i odpłynął w sen, w którym wszystkie balony tańczyły w rytm pluskających fal. Cisza i spokój ogarnęły port. Dobranoc, mały statku.