Chmurka Obłoczek i księżycowa kołderka

— Bajka do czytania —

Na niebie, wysoko nad lasem, mieszkała mała chmurka o imieniu Obłoczek. Była miękka jak puch i biała jak mleko. Cały dzień tańczyła z wiatrem i podglądała bawiące się dzieci. Kiedy słońce zaczęło chować się za górami, Obłoczek poczuła, że jej oczka robią się ciężkie.

– Jeszcze nie chcę spać! – szepnęła do księżyca, który właśnie wschodził nad horyzontem. – Chcę jeszcze raz przytulić się do słońca!

Księżyc uśmiechnął się łagodnie i skinął przyjaznym blaskiem. – Obłoczku, każdy potrzebuje odpoczynku. Nawet słońce idzie spać, by rano wstać świeże i silne. A ty masz przed sobą całą noc pełną snów.

Wtedy powiał ciepły wietrzyk, przyjaciel Obłoczka. Przywiózł ze sobą maleńkie iskierki – to były gwiazdki, które właśnie zapalały się na niebie. – Popatrz – szepnął wietrzyk – te świecące punkty to latarenki, które będą ci towarzyszyć w nocy.

Obłoczek westchnęła i położyła się na swojej ulubionej, miękkiej poduszce z obłoków. Księżyc przykrył ją swoją srebrną kołderką. – Zamknij oczka – powiedział cichutko – a zobaczysz najpiękniejsze sny.

Chmurka posłuchała. Jej oddech stał się spokojny, a malutkie iskierki gwiazd tańczyły wokół niej. Zamknęła oczy i poczuła, jak sen otula ją jak najcieplejszy kocyk.

Nagle zobaczyła łąkę pełną kolorowych kwiatów, po której biegały małe zające z tęczowymi ogonkami. Śmiały się i rzucały w siebie kroplami rosy. Obłoczek uśmiechnęła się przez sen i już wiedziała, że noc może być przygodą.

I tak mała chmurka zasnęła głęboko, a księżyc i gwiazdy czuwały nad nią, nucąc najcichszą kołysankę. Dobranoc, Obłoczku. Dobranoc, wszystkie dzieci. Niech wasze sny będą tak samo kolorowe.