Bajka o Tyranku, który szukał przyjaciół

— Bajka do czytania —

Daleko, daleko, w ciepłej krainie, gdzie rosły wielkie paprocie i wysokie drzewa, mieszkał mały tyranozaur o imieniu Tyranek. Miał wielką głowę, mocne nogi i mnóstwo ostrych zębów, ale w sercu był bardzo samotny.

Każdego ranka Tyranek budził się i patrzył na inne dinozaury bawiące się wesoło na łące. Triceratopsy biegały w kółko, a pterodaktyle latały nad ich głowami. Tyranek chciał do nich dołączyć, ale za każdym razem, gdy podchodził bliżej, wszystkie dinozaury uciekały. Bały się jego wielkich zębów i głośnego tupotu.

Pewnego dnia Tyranek usiadł pod wielkim drzewem i westchnął. – Dlaczego nikt nie chce się ze mną bawić? – zapytał cicho. Wtedy zza liści wyjrzał mały, zielony triceratops o imieniu Różek. – Bo jesteś taki duży i straszny – powiedział Różek drżącym głosikiem. – Ale ja nie chcę być straszny! – zawołał Tyranek. – Chcę tylko kogoś, kto pobawi się ze mną w chowanego.

Różek zastanowił się chwilę. – A jeśli obiecasz, że nie będziesz tupał i nie pokażesz zębów, to może spróbujemy? – zaproponował. Tyranek ucieszył się tak bardzo, że aż podskoczył, ale zaraz przypomniał sobie o obietnicy i stanął cicho. – Obiecuję! – powiedział i schował zęby za wargami.

Od tego dnia Tyranek i Różek bawili się razem każdego popołudnia. Tyranek nauczył się chodzić na palcach, żeby nie straszyć innych, a Różek pokazał mu, jak delikatnie podnosić liście swoim małym rożkiem. Inne dinozaury z ciekawością przyglądały się ich zabawie.

Po kilku dniach dołączył do nich mały pterodaktyl o imieniu Lotek. – Mogę się z wami pobawić? – zapytał. – Jasne! – odpowiedzieli chórem Tyranek i Różek. Lotek latał nad nimi i wskazywał najlepsze miejsca do chowania się za paprociami. Tyranek był szczęśliwy, bo wreszcie miał przyjaciół.

Kiedy słońce zaczęło zachodzić, a niebo zrobiło się pomarańczowe, wszystkie dinozaury usiadły razem na miękkim mchu. Tyranek położył się na boku, a Różek i Lotek przytulili się do niego. – Jesteś najlepszym przyjacielem, jakiego mogliśmy sobie wymarzyć – powiedział Różek. Tyranek uśmiechnął się szeroko, a jego zęby błyszczały w ostatnich promieniach słońca.

Gdy zapadła noc, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Tyranek zamknął oczy. Czuł ciepło przyjaciół obok siebie i słyszał ich spokojne oddechy. – Dobranoc, przyjaciele – szepnął. I zasnął, marząc o kolejnym dniu pełnym zabawy. Wokół panowała cisza, a gwiazdy świeciły jasno nad śpiącymi dinozaurami.