Mały Dinuś i Nocne Światełka

— Bajka do czytania —

Mały dinozaur Dinuś mieszkał w zielonej dolinie pełnej paproci i kwiatów. Każdego wieczoru jego mama śpiewała mu cichą piosenkę, a Dinuś patrzył w niebo.

Pewnego razu Dinuś zapytał mamę: „Mamo, dlaczego niebo robi się ciemne?” Mama uśmiechnęła się i powiedziała: „Bo nadchodzi pora snu, a wtedy pojawiają się małe światełka.”

Dinuś nie rozumiał, jakie światełka. Wstał więc i pobiegł do swojego przyjaciela, małego pterodaktyla Lotka. „Lotku, widziałeś kiedyś światełka na niebie?” – zapytał.

Lotek zachichotał: „Tak, to gwiazdy! One świecą tylko w nocy. Chodź, pokażę ci je z góry!” Razem polecieli na wzgórze, skąd widać było całą dolinę.

Kiedy zrobiło się ciemno, na niebie zapłonęły setki maleńkich iskierek. Dinuś otworzył szeroko oczy. „Ale piękne! Jakby ktoś rozsypał złote okruszki!” – szepnął.

Lotek powiedział: „Gwiazdy są jak przyjaciele – zawsze są, nawet gdy ich nie widzisz w dzień. A w nocy świecą, żebyś nie bał się ciemności.” Dinuś poczuł się bardzo bezpiecznie.

Wrócił do mamy, przytulił się do jej miękkiego ogona i zamknął oczy. Mama pogłaskała go po głowie: „Widzisz, synku? Noc jest pełna magii.”

Dinuś ziewnął i wyszeptał: „Dobranoc, mamo. Dobranoc, gwiazdy.” I zasnął spokojnie, śniąc o złotych iskierkach tańczących na niebie.