Bajka o dekorowaniu tortu

— Bajka do czytania —

W małej kuchni pachniało wanilią. Zosia stanęła na stołeczku, a przed nią stał wielki, puszysty tort. Mama uśmiechnęła się i podała jej rękaw cukierniczy z kremem. — Zobacz, jak pięknie można udekorować tort — szepnęła.

Zosia chwyciła rękaw, ale krem wypłynął w jedną stronę, tworząc krzywy ślimak. — Oj, nie ładnie — westchnęła. Lecz mama powiedziała: — To może być ślimaczek, który właśnie wyrusza w podróż. Zosia spojrzała i uśmiechnęła się. Faktycznie, wyglądał jak mały ślimak.

Potem Zosia wyjęła kolorowe posypki. Posypała cały tort garścią gwiazdek i kółeczek. — Teraz wygląda jak niebo! — zawołała. Mama dodała kilka cukrowych chmurek. Razem stworzyły małe, słodkie niebo na torcie.

Nagle do kuchni wpadł piesek Burek. Machał ogonem tak mocno, że zrzucił miseczkę z wisienkami. Wisienki potoczyły się po blacie. — Och nie! — krzyknęła Zosia. Lecz jedna wisienka wpadła prosto na środek tortu i zatrzymała się w samym sercu nieba.

Zosia spojrzała i zaśmiała się. — To nie przypadek! To jest tak, jakby tort zaprosił wisienkę do tańca. Mama skinęła głową. — Czasem najlepsze ozdoby pojawiają się niespodziewanie. Zosia dodała jeszcze trzy inne wisienki, każda w innym miejscu.

Potem przyszedł tata. Zobaczył wesoły, kolorowy tort i powiedział: — Wygląda jak zaczarowany ogród! Zosia z dumą poprawiła jedną gwiazdkę i pomyślała: „Ja go zrobiłam z mamą, a pomógł nawet Burek”.

Wieczorem tort stał na stole, lśniąc w świetle lampy. Zosia poczuła zmęczenie, ale też wielką radość. Wiedziała, że nie trzeba być idealnym, żeby stworzyć coś pięknego. Ważne, żeby robić to z miłością i odrobiną śmiechu.

Kiedy Zosia położyła się do łóżka, za oknem świeciły pierwsze gwiazdy. Mama przykryła ją kołdrą i szepnęła: — Widzisz te gwiazdy? Każda z nich jest jak cukrowa posypka na niebie. Dobranoc, mała dekoratorko. Zosia zamknęła oczy i uśmiechnęła się do swoich słodkich marzeń.