Bajka o tym, jak zajączek Kicuś ubił pianę

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju lasu mieszkał zajączek Kicuś. Kicuś uwielbiał pomagać swojej mamie w kuchni, zwłaszcza gdy pachniało ciastem i owocami. Pewnego dnia mama powiedziała: – Upieczemy dziś pyszne ciasto, ale najpierw musimy ubić pianę z kremu. Kicuś zaczął skakać z radości – chciał spróbować sam!

Mama postawiła przed Kicusiem dużą miskę i dała mu trzepaczkę. – Kręć powolutku, a potem coraz szybciej – powiedziała z uśmiechem. Kicuś chwycił trzepaczkę i zaczął kręcić, ale piana była płynna i pryskała na wszystkie strony. – Och, nie wychodzi! – zmartwił się zajączek.

– Nie martw się, Kiciusiu – powiedziała mama. – Każda piana potrzebuje czasu. Spróbuj jeszcze raz, ale tym razem wolniej, okrężnymi ruchami. Kicuś wziął głęboki oddech i znów zaczął kręcić. Tym razem trzepaczka poruszała się spokojnie, a piana zaczęła gęstnieć.

– Patrz, mamo! – zawołał Kicuś. – Robi się biała i puszysta! Mama przytuliła go i dodała odrobinę cukru. Kicuś kręcił dalej, aż piana stała się wysoka jak małe chmurki. – Udało się! – cieszył się zajączek, a w misce lśniła gładka, słodka piana.

Razem posmarowali pianą ciasto, a potem usiedli do stołu. Ciasto było pyszne – lekkie i słodkie, a piana rozpływała się w ustach. Kicuś poczuł się dumny, bo sam pomógł ją zrobić. Po kolacji mama zapaliła świeczkę i powiedziała: – Jesteś dzielnym pomocnikiem.

Gdy nastał wieczór, Kicuś umył ząbki i założył piżamkę. Mama otuliła go kołderką i pogłaskała po uszach. – Śpij dobrze, mój mały kucharzu – szepnęła. Przez okno wpadało światło gwiazd, a z daleka słychać było cichy szum lasu.

Kicuś zamknął oczy i uśmiechnął się do siebie. Śniło mu się, że unosi się na puszystej pianie, wysoko nad chmurami, a wokół tańczyły gwiazdy. Wszystko było spokojne i ciche. Dobranoc, Kiciusiu – szepnęła mama i zgasiła światło.