Bajka o ciasteczkach dla dzieci

— Bajka do czytania —

Kiedyś w małej cukierni, gdzie pachniało wanilią i masłem, mieszkały sobie małe ciasteczka. Jedno z nich, Ciasteczuś, było okrąglutkie i miało uśmiechniętą buzię z kropelek czekolady. Każdego ranka piekarz wkładał je do piekarnika, a potem układał na półce razem z innymi ciasteczkami.

Ciasteczuś jednak martwił się, że kiedy przyjdzie klient, zostanie zabrane i zjedzone samotnie. Pewnego dnia mała rączka wzięła je i włożyła do papierowej torebki. Ciasteczuś zasmuciło się – czuło, że jest zupełnie same.

W torebce obok leżało inne ciasteczko w kształcie gwiazdki. Gwiazdka uśmiechnęła się i powiedziała: „Nie bój się! Myślę, że trafimy do miłego domu. A jeśli trafimy do kogoś, kto się z nami podzieli, to będziemy szczęśliwe”. Ciasteczuś nie rozumiało, jak można być szczęśliwym, będąc zjedzonym.

Torebka otworzyła się w pokoju małej dziewczynki o imieniu Zosia. Zosia uwielbiała ciasteczka, ale dziś miała gościa – swojego przyjaciela Kacpra. Mama powiedziała: „Podzielcie się ciasteczkami, będzie wam weselej”. Zosia uśmiechnęła się i dała Kacprowi połowę Ciasteczusia.

Ciasteczuś poczuło, jak dzieli się na dwie części. Ale zamiast bólu poczuło ciepło – jego czekoladowe oczka patrzyły na uśmiechnięte buzie dzieci. Nagle zrozumiało: dzielenie się to nie strata, ale mnożenie radości.

Po podwieczorku Zosia położyła resztki Ciasteczusia na talerzyku obok łóżka. Gwiazdka leżała obok i szeptała: „Widzisz? Dałeś dzieciom uśmiech”. Ciasteczuś zasnęło spokojnie, wiedząc, że jego misja się udała.

Tej nocy w cukierni wszystkie ciasteczka spały cichutko, a nad nimi migotały gwiazdy. Nawet te, które zostały zjedzone, spały w brzuszkach dzieci – ciche i bezpieczne. Piekarz uśmiechnął się przez sen, bo wiedział, że jego wypieki przynoszą radość.