Bajka o chorym kotku dla 7-latka

— Bajka do czytania —

Był sobie mały kotek o imieniu Pypek, który mieszkał w przytulnym domku na skraju lasu. Zwykle był pełen energii i ciekawski, ale pewnego ranka obudził się z kichaniem i gorączką – jego oczy były matowe, a nos suchy.

Pypek nie miał ochoty nawet na ulubione mleko z miski. Leżał w swoim miękkim koszyku, otulony kocykiem, i tylko przeciągle wzdychał. Słońce zaglądało przez okno, ale kotek nie chciał patrzeć na świat.

Wtedy z poduszki wychylił się pluszowy Lisek, który zawsze spał u boku kotka. – Zmierzmy temperaturę – powiedział łagodnie i przytknął do czoła Pypka swoją pluszową łapkę. – Oj, jednak jest ciepło – stwierdził z troską.

Do okna zapukała wiewiórka Runia, niosąc w łapkach kilka malin. – Słyszałam, że źle się czujesz! – zawołała. – Malinki to najlepsze lekarstwo na przeziębienie! Położę ci je na półeczce, a sama zostanę, żebyś nie był sam.

Runia opowiadała zabawne historie o tym, jak zając zgubił okulary w jeżynach, a borsuk naprawiał most przez strumień. Pypek uśmiechał się coraz szerzej, a gorączka zaczęła opadać – dobre słowo działało jak czary.

Po kilku dniach odpoczynku i malinowych przekąsek Pypek poczuł się na tyle silny, by wstać i potarmosić Liska za ucho. Lisek ucieszył się, a Runia przyniosła jeszcze garść jagód. – Jutro już będzie całkiem dobrze – mruknął kotek.

Nadszedł wieczór. Pypek podziękował obojgu za opiekę i ułożył się w koszyku z głową na poduszce. Runia usiadła na parapecie i zanuciła cichą piosenkę o gwiazdach, a Lisek wtulił się w bok kotka.

Wkrótce Pypek zamknął oczy, a srebrne gwiazdy na niebie zaczęły mrugać mu przyjacielsko. Czując ciepło przyjaciół, oddychał miarowo i spokojnie. Dobranoc, kotku. Dobranoc, wszystkim, którzy śnią o lesie.