Bajka o brokule

— Bajka do czytania —

Dawno temu, w kolorowym ogrodzie, rósł mały brokuł o imieniu Brokułek. Miał zielone, puszyste główki i bardzo się bał, że ktoś go zje.

Każdego dnia patrzył, jak inne warzywa są zbierane i zabierane do kuchni. Marchewka była dumnie wyciągana, pomidorek uśmiechał się, a ogórek pachniał świeżością. Brokułek chował się głębiej w liście, żeby nikt go nie zauważył.

Pewnego dnia mała dziewczynka o imieniu Zosia przyszła do ogrodu z koszykiem. Szukała warzyw na obiad. Brokułek zadrżał, ale Zosia go zobaczyła i powiedziała: 'O, jaki śliczny brokuł!'

Brokułek zamknął oczy, ale Zosia nie zerwała go. Zamiast tego usiadła obok i powiedziała: 'Nie bój się, mały. Ja też kiedyś bałam się nowych rzeczy.'

Zosia opowiedziała mu, jak nauczyła się jeść brokuły. 'Są zdrowe i dają moc. A jeśli je ugotujesz z serem, są pyszne!' Brokułek zdziwił się: 'Naprawdę? Myślałem, że jestem straszny.'

Zosia uśmiechnęła się: 'Jesteś wspaniały! Każdy jest wyjątkowy na swój sposób.' Brokułek poczuł się lepiej. Zrozumiał, że nie musi się bać – może być czyimś przyjacielem i pomagać być silnym.

Od tego dnia Brokułek przestał się chować. Gdy Zosia przyszła następnym razem, sam wystawił główkę. A Zosia zabrała go do domu, ugotowała z serem i zjadła z uśmiechem. Brokułek był szczęśliwy, że mógł komuś pomóc.

Wieczorem, gdy Zosia położyła się spać, spojrzała w okno. Na niebie świeciły gwiazdy, a w ogrodzie brokuły spały spokojnie. Brokułek też zasnął, marząc o tym, jak fajnie jest być brokułem. Dobranoc, Brokułku. Dobranoc, Zosiu.