Borsuk Borys i Miodowe Marzenia

— Bajka do czytania —

W księżycowym lesie, gdzie drzewa szeptały cicho, a gwiazdy mrugały do ziemi, mieszkał mały borsuk o imieniu Borys. Borys miał jedno wielkie marzenie – chciał znaleźć miodową chmurkę, która według opowieści starszych borsuków, pachniała słodko i spełniała małe życzenia.

Pewnego wieczoru, gdy księżyc świecił jasno, Borys wyruszył na poszukiwanie. Szedł wśród mchów i paproci, zaglądając pod każdy krzaczek. Nagle usłyszał ciche pohukiwanie. To była sowa Zuzia, która siedziała na starej sośnie.

– Dokąd idziesz, mały borsuku? – zapytała Zuzia, przekrzywiając głowę. Borys westchnął i opowiedział o swoim marzeniu. Sowa uśmiechnęła się mądro i powiedziała: – Czasem to, czego szukamy, jest bliżej, niż myślimy. Ale najpierw musisz zamknąć oczy i posłuchać.

Borys zamknął oczy. Usłyszał szum wiatru, cichy śpiew świerszczy i... coś jeszcze. To było ciche bzyczenie pszczół, które niosły miód do swojego ula. Borsuk otworzył oczy i zobaczył, że stoi tuż obok starego dębu, w którym mieszkały pszczoły.

– Widzisz? – powiedziała Zuzia. – Twoje marzenie było tutaj przez cały czas. Nie musisz iść daleko, by znaleźć coś słodkiego. Czasem wystarczy się zatrzymać i posłuchać serca. Borys uśmiechnął się szeroko i podziękował sowie.

Tej nocy borsuk nie szukał już miodowej chmurki. Zamiast tego usiadł pod dębem i patrzył na gwiazdy. Czuł się szczęśliwy, bo zrozumiał, że prawdziwe marzenia spełniają się wtedy, gdy cieszymy się tym, co mamy. A miód? Znajdzie go jutro u pszczółek.

Gdy Borys wrócił do swojej nory, mama borsukowa otuliła go kocem i pogłaskała po nosku. – Dobranoc, mój mały odkrywco – szepnęła. – Niech twoje sny będą słodkie jak miód. A gwiazdy niech strzegą twoich marzeń. Borys zamknął oczy i zasnął spokojnie.