Bajka o Małym Batmanie, który znalazł skarb w parku

— Bajka do czytania —

Pięcioletni Julek uwielbiał być Batmanem. Miał czarną pelerynę, maskę z uszami i pasek z superbohaterami. Codziennie biegał po mieszkaniu i wołał: – Jestem Batman! Ratuję świat! Ale pewnego dnia w parku odkrył, że bycie superbohaterem to coś więcej niż noszenie kostiumu.

Julek bawił się na placu zabaw. Huśtał się wysoko, aż peleryna fruwała mu nad głową. Nagle zobaczył małą dziewczynkę, która siedziała samotnie na ławce i cicho płakała. Obok niej leżała rozsypana paczka kredek. Julek podszedł i zapytał: – Czemu płaczesz? Dziewczynka powiedziała, że zgubiła swoją ulubioną niebieską kredkę, a bez niej nie narysuje chmur na rysunku.

Julek poczuł, że to jest misja dla prawdziwego Batmana. Rozejrzał się wokoło. Zobaczył, że kredka potoczyła się pod huśtawkę. Ostrożnie podszedł, pochylił się i wyciągnął rękę. – Znalazłem! – zawołał z radością. Dziewczynka uśmiechnęła się szeroko. – Dziękuję, Batmanie! – powiedziała. Julek poczuł dumę większą niż wtedy, gdy uratował pluszowego misia przed spadnięciem z półki.

Potem Julek zobaczył chłopca, który nie mógł dosięgnąć swojej piłki zawieszonej na gałęzi. – Zobacz, jak to robi Batman! – zawołał Julek. Podskoczył, ale też nie sięgnął. Na szczęście znalazł długi patyk i delikatnie zrzucił piłkę. Chłopiec podskoczył z radości. – Jesteś super! – krzyknął.

Julek pomógł jeszcze starszej pani podnieść upuszczone zakupy, a małemu chłopcu odszukać zgubioną rękawiczkę. Każdy mały dobry uczynek sprawiał, że Julek czuł się jak prawdziwy bohater. Gdy słońce zaczęło chować się za drzewami, mama zawołała Julka do domu.

W drodze powrotnej Julek myślał o całym dniu. Zrozumiał, że nie trzeba wielkich przygód ani walki ze złoczyńcami, by być superbohaterem. Wystarczy patrzeć, komu można pomóc, i zrobić to z uśmiechem.

Wieczorem Julek zdjął pelerynę, położył ją na krześle i wskoczył do łóżka. Mama przytuliła go i powiedziała: – Byłeś dzisiaj prawdziwym Batmanem. Julek zamknął oczy, a przez okno wpadały pierwsze gwiazdy. Cicho szepnął: – Dobranoc, świecie. Jestem Batman… i pomagam.

Tamtej nocy Julek śnił o parku pełnym uśmiechniętych dzieci, a na niebie świeciła ogromna gwiazda w kształcie nietoperza. Wszystko było spokojne i ciepłe, jak dobry sen, który nigdy się nie kończy.