Nocny przyjaciel i śmieszny klaun

— Bajka do czytania —

W wielkim, ciemnym mieście Gotham mieszkał mały nietoperz o imieniu Batman. Każdej nocy wylatywał ze swojej jaskini, by patrzeć, jak gwiazdy mrugają nad dachami. A na końcu miasta, w kolorowym cyrku, mieszkał wesoły klaun Joker, który uwielbiał robić śmieszne miny i puszczać bańki mydlane.

Pewnego wieczoru Joker postanowił zrobić wielki psikus – chciał pomalować wszystkie latarnie na zielono i żółto, żeby miasto wyglądało jak wielka tęcza. Ale farba skończyła mu się w połowie drogi, a latarnie zostały tylko w paski. Batman zobaczył to z góry i zatrzymał się na dachu.

„Hej, Joker! Co robisz?” – zapytał Batman, machając skrzydłem. Joker westchnął: „Chciałem rozśmieszyć wszystkich, ale farba mi uciekła!”. Batman uśmiechnął się pod maską i powiedział: „Może zamiast malować, zrobimy coś razem?”.

Joker podskoczył z radości. „Naprawdę? A co?”. Batman zaproponował, żeby zanieść balony z helem do przedszkola, gdzie dzieci nie mogły spać. Wzięli wielką siatkę balonów – niebieskich, czerwonych i żółtych – i polecieli nad miastem.

Kiedy dotarli do przedszkola, okna były ciemne, ale słychać było ciche chlipanie. Batman zapukał w szybę, a Joker wpuścił przez okno balony. Każde dziecko dostało po jednym – balony uniosły się pod sufitem i zaczęły tańczyć. Dzieci przestały płakać i zaczęły się śmiać.

„Dziękujemy!” – zawołały maluchy. Joker zrobił śmieszną minę, a Batman zawisł do góry nogami, machając skrzydłami. Wszyscy się roześmieli. Potem Batman i Joker polecieli z powrotem na dach, usiedli obok siebie i patrzyli na gwiazdy.

„Wiesz, Batman” – szepnął Joker – „to było lepsze niż psikus. Lubię, gdy dzieci się cieszą”. Batman przytulił go skrzydłem. „Ja też. Przyjaźń jest jak gwiazdy – świeci najjaśniej, gdy dzielimy się nią z innymi”.

Noc zrobiła się cicha i spokojna. Batman zamknął oczy, a Joker uśmiechnął się do księżyca. „Dobranoc, przyjacielu” – powiedział cicho. I tak obaj zasnęli pod rozgwieżdżonym niebem, marząc o kolejnych przygodach pełnych śmiechu.