Skodzik i zagubiony zajączek

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, w przytulnym garażu, mieszkał mały samochód o imieniu Skodzik. Każdego dnia jeździł po ulicach, wożąc uśmiechniętych ludzi. Ale najbardziej lubił, gdy zapadał wieczór i na niebie pojawiały się pierwsze gwiazdy.

Pewnego wieczoru, gdy Skodzik wracał do garażu, zobaczył małego zajączka siedzącego na skraju drogi. Zajączek trząsł się i oglądał dookoła, jakby nie wiedział, gdzie jest. Skodzik zatrzymał się cichutko i zapytał: 'Co się stało, przyjacielu?'

'Zgubiłem się' – odpowiedział zajączek drżącym głosikiem. 'Szukałem swojej norki, ale zrobiło się ciemno i nie mogę znaleźć drogi.' Skodzik uśmiechnął się swoimi reflektorami i powiedział: 'Nie martw się, pomogę ci. Wsiadaj do środka, razem znajdziemy twoją norkę.'

Zajączek wskoczył na tylne siedzenie. Skodzik ruszył powoli, świecąc jasno przed siebie. Jechali cichą uliczką, mijając domki z ciepłym światłem w oknach. Na niebie świeciły gwiazdy, a księżyc uśmiechał się do nich z góry. Skodzik pytał zajączka: 'Czy poznajesz coś? Czy to twoja ulica?'

Nagle zajączek zawołał: 'Tam! Widzę swoją norkę pod wielkim dębem!' Skodzik podjechał blisko i zatrzymał się. Z norki wybiegła mama zajączka i przytuliła go mocno. 'Dziękuję, dzielny samochodzie!' – powiedziała. Skodzik poczuł ciepło w silniku. Był bardzo szczęśliwy.

Potem Skodzik wrócił do swojego garażu. Był trochę zmęczony, ale serce (a raczej akumulator) miał pełne radości. Zaparkował na swoim miejscu, wyłączył światła i westchnął cichutko. Przez okienko garażu widział gwiazdy migające na niebie.

Jedna gwiazdka mrugnęła do niego specjalnie. Skodzik zamknął swoje reflektory i szepnął: 'Dobranoc, gwiazdeczko. Dobranoc, mały zajączku. Dobranoc, miasteczko.' I powoli zasnął, słuchając szumu wiatru i ciszy nocy.