Dacia i przyjaciele na drodze

— Bajka do czytania —

Mała czerwona Dacia mieszkała w garażu razem z innymi samochodami. Była bardzo dzielna i zawsze chciała być pierwsza na drodze. Każdego ranka, gdy słońce wschodziło, Dacia mówiła: „Dziś pokażę wszystkim, jak szybko potrafię jechać!”

Pewnego dnia Dacia wyjechała na swoją ulubioną trasę – krętą drogę wśród łąk pełnych kwiatów. Nagle zobaczyła wielką ciężarówkę, która stała przy drodze i smutno patrzyła na swoje koło. „Co się stało?” zapytała Dacia. „Mam przebite koło i nie mogę jechać dalej” – odpowiedziała ciężarówka.

Dacia pomyślała: „Jeśli jej pomogę, stracę czas i nie będę pierwsza!”. Ale kiedy zobaczyła, jak wielkie łzy kapie z oczu ciężarówki, jej serduszko zmiękło. „Pomogę ci” – powiedziała Dacia i szybko pojechała po pomoc do warsztatu.

W warsztacie mechanik pan Zygmunt dał Dacii małe narzędzia. Dacia wróciła do ciężarówki i razem wymienili koło. Ciężarówka uśmiechnęła się szeroko: „Dziękuję, Dacio! Jesteś prawdziwym przyjacielem!”.

Kiedy Dacia ruszyła dalej, spotkała mały rowerek, który miał spuszczoną dętkę. „Czy mogłabyś pomóc?” – zapytał rowerek cieniutkim głosikiem. Dacia znów zastanowiła się przez chwilę, ale przypomniała sobie, jak dobrze czuła się, pomagając ciężarówce. „Oczywiście!” – odpowiedziała i napompowała dętkę.

Potem na drodze pojawiła się mała koparka, która utknęła w błocie. Dacia pchnęła ją swoim małym noskiem, a koparka wyskoczyła z kałuży. Wszystkie pojazdy były bardzo wdzięczne i zaprosiły Dacie na wspólną przejażdżkę po zachodzie słońca.

Wieczorem Dacia wróciła do garażu zmęczona, ale szczęśliwa. Leżała na swoim miejscu i patrzyła przez okno na gwiazdy. „Pomaganie innym jest piękniejsze niż bycie pierwszą” – szepnęła do siebie. Wokół zapanowała cisza, a Dacia zamknęła oczy i zasnęła spokojnie.

I tak, drogie dziecko, każdej nocy, gdy gwiazdy migoczą na niebie, mała Dacia śni o swoich przyjaciołach. Dobranoc, śpij słodko jak Dacia.