Bajka o arbuzie dla dzieci

— Bajka do czytania —

W ogrodzie babci Krysi mieszkał mały, okrągły arbuz o imieniu Arbuś. Był zielony w ciemne paski i bardzo dumny ze swojej skórki.

Arbuś codziennie patrzył na inne owoce w ogrodzie. Truskawki były czerwone i małe, borówki niebieskie i okrągłe, a jabłka – rumiane i soczyste. Arbuś czuł się inny – duży, zielony i ciężki.

Pewnego dnia podszedł do truskawki i zapytał: „Dlaczego jestem taki inny?”. Truskawka uśmiechnęła się i powiedziała: „Każdy z nas jest inny. Ale to, co najważniejsze, jest w środku.”

Arbuś nie rozumiał. Poszedł do borówki. „Borówko, co to znaczy, że najważniejsze jest w środku?” Borówka odpowiedziała: „Spójrz na mnie – jestem mała i niebieska, ale w środku mam słodki miąższ. Ty też go masz!”

Arbuś zamyślił się. Postanowił sprawdzić, co kryje się w jego środku. Poprosił babcię Krysię, aby go przekroiła. Babcia uśmiechnęła się i ostrożnie przecięła arbuza na pół.

W środku Arbuś zobaczył coś niesamowitego – czerwony, soczysty miąższ z czarnymi pestkami. Był taki słodki i pachnący! Arbuś zawołał: „Mam w sobie czerwień! Jestem wyjątkowy!”

Od tego dnia Arbuś wiedział, że nie trzeba być takim samym jak inni. Każdy owoc ma w sobie coś pięknego, a on – swój słodki, czerwony środek. Czuł się szczęśliwy i dumny.

Gdy zapadł wieczór, Arbuś leżał na trawie i patrzył w niebo. Gwiazdy migotały cicho, a księżyc świecił srebrzyście. Arbuś zamknął oczy i zasnął spokojnie, a nad ogrodem zapadła cicha noc pełna gwiazd.