Bajka o żółtym baloniku

— Bajka do czytania —

Na niebie, wysoko nad domami, mieszkał mały żółty balonik o imieniu Żółtek. Był cały żółty – jak słońce, jak cytryna, jak miód. Każdego dnia unosił się lekko na wietrze i rozglądał za przygodami.

Pewnego dnia Żółtek postanowił zejść niżej, aby zobaczyć, co ciekawego dzieje się na ziemi. Zobaczył żółty słonecznik, który uśmiechał się do niego dużymi płatkami. „Witaj, mały baloniku!” – zawołał słonecznik. „Jesteś taki żółty jak ja!”

Żółtek poleciał dalej i spotkał żółtego kaczuszka pływającego w stawie. Kaczuszek z radością zamachał skrzydełkami. „Chodź ze mną popływać!” – zaproponował. Ale Żółtek nie umiał pływać, więc tylko się uśmiechnął.

Potem zobaczył żółtą gwiazdkę na niebie, która mrugała do niego z góry. „Jesteśmy podobne, prawda?” – szepnęła gwiazdka. „Ale ja świecę w nocy, a ty w dzień.”

Żółtek poczuł się trochę samotny. Chciał być kimś ważnym, tak jak słońce, cytryna czy miód. Nagle zobaczył małe dziecko, które patrzyło na niego z zachwytem. Dziecko wyciągnęło rączkę, a Żółtek delikatnie opadł w dół.

Rączka dziecka objęła balonik. „Jesteś piękny, żółty baloniku!” – powiedziało dziecko z uśmiechem. Żółtek poczuł, że jest szczęśliwy. Nie musiał być wielki ani ważny – wystarczyło, że sprawił komuś radość.

Gdy zapadł wieczór, dziecko postawiło balonik przy swoim łóżku. Żółtek patrzył przez okno na gwiazdy i myślał o tym, jak miło jest być kochanym. W końcu zmrużył swoje balonikowe oczka i zasnął spokojnie, słysząc szept dziecka: „Dobranoc, Żółtku.”