Zegarmistrz i cichy zegarek

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie ulice były ciche jak wstążki, mieszkał pan Zegarmistrz. Miał okulary w złotej oprawce i ręce, które potrafiły naprawić każdy zepsuty czasomierz. Ale jego ulubionym zajęciem było słuchanie tykania – delikatnego, spokojnego „tik-tak”.

Pewnego dnia do jego warsztatu przyszedł mały, zielony zegarek. Nie tykał, nie dzwonił, tylko smutno milczał. Właścicielka, dziewczynka o imieniu Zosia, powiedziała ze łzami: – Proszę pana, on już nie chce chodzić.

Pan Zegarmistrz wziął go w dłonie. Przyjrzał się trybikom, sprężynom i wskazówkom. Wszystko wyglądało dobrze, a jednak zegarek stał w miejscu. – Hm – mruknął – coś tu nie gra.

Postawił zegarek na stole i poszedł zaparzyć herbatę. Kiedy wrócił, usłyszał cichutkie „tik”. Zatrzymał się. – Aha! – szepnął. – Może nie potrzebuje nowych części, tylko chwili ciszy.

Usiadł przy stole i po prostu patrzył na zegarek. Nie śpieszył się, nie grzebał narzędziami. Głaskał go delikatnie palcem. Po kilku minutach zegarek sam zaczął tykać – najpierw cicho, potem głośniej: tik-tak, tik-tak.

– Widzisz – powiedział pan Zegarmistrz – czasem trzeba dać odpocząć. Nie wszystko trzeba naprawiać na siłę. Czasem wystarczy spokój.

Zosia przyszła następnego dnia. Zegarek chodził idealnie, a wskazówki tańczyły wesoło. Dziewczynka uśmiechnęła się szeroko i przytuliła go do serca.

Wieczorem pan Zegarmistrz zamknął warsztat. Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Wszystkie zegary w domu tykały zgodnie – cicho, łagodnie, jakby opowiadały sobie dobranoc. A mały zielony zegarek na stoliku przy łóżku Zosi szeptał: tik-tak, śpij już, śpij.