Bajka o wozie strażackim Felku

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku mieszkał strażacki wóz o imieniu Felek. Miał czerwone błyszczące nadwozie, duże koła i drabinę, która sięgała aż do chmur. Felek stał codziennie w remizie i czekał na sygnał alarmu.

Pewnego ranka Felek usłyszał syrenę. To jego przyjaciel, wóz policyjny Piotrek, pędził na pomoc. – Gdzie jedziesz? – zapytał Felek. – Do parku, pani Kasia zgubiła kluczyki od domu – odpowiedział Piotrek i pomknął dalej.

Felek westchnął. – Ja też chcę pomagać! – powiedział smutno. Ale w remizie było cicho, a strażacy pili herbatę. – Nie martw się – powiedział starszy wóz strażacki Borys. – Każda pomoc jest ważna, nawet ta najmniejsza.

Po chwili zadzwonił telefon. – W ogrodzie pani Ali utknął kotek na drzewie! – zawołał strażak. Felek natychmiast włączył silnik i z piskiem opon wyjechał z remizy. Jego serce biło mocno z radości.

Na miejscu Felek wysunął swoją długą drabinę. Strażak wszedł na górę i ostrożnie zdjął przestraszonego kotka. – Dziękuję, Felku! – mruczał kotek, tuląc się do strażaka. Felek poczuł, jak jego reflektory świecą jaśniej ze szczęścia.

Po powrocie do remizy Felek już nie był smutny. – Pomogłeś małemu kotku – powiedział Borys. – To też jest wielka pomoc. Felek uśmiechnął się i zamknął oczy. Był zmęczony, ale bardzo szczęśliwy.

Gdy zapadł wieczór, gwiazdy zaświeciły nad remizą. Felek stał cicho, a jego silnik delikatnie mruczał. – Dobranoc, Felku – szepnął wiatr. – Dobranoc, miasteczko – odpowiedział Felek i zasnął spokojnie.

I tak każdy wieczór Felek myślał o tym, jak dobrze jest pomagać. A jego czerwone światło gasło powoli, gdy wszystkie dzieci już spały.