Bajka o Volvo XC60, które szukało spokoju

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym garażu stało sobie pewne Volvo XC60. Było całe białe, z wielkimi, okrągłymi reflektorami, które wyglądały jak oczy. To Volvo bardzo lubiło jeździć po lesie, gdzie drogi były spokojne, a drzewa szeptały cicho do siebie. Ale bało się głośnych, dużych dróg, gdzie inne samochody pędziły jak wiatr.

Pewnego dnia, gdy słońce chyliło się ku zachodowi, Volvo XC60 usłyszało cichutki płacz. To mały, czerwony traktorek utknął w błocie na leśnej ścieżce. Volvo podjechało bliżej i zapytało: – Dlaczego płaczesz, mały traktorku? – Bo nie mogę wyjechać z tego błota, a muszę wrócić do domu przed zmrokiem – odpowiedział traktorek.

Volvo XC60 pomyślało chwilę. Wiedziało, że aby pomóc traktorkowi, musi wyjechać na wielką, głośną drogę i pojechać po linę. – Ale ja się boję – szepnęło do siebie. Jednak gdy spojrzało na smutne oczka traktorka, nabrało odwagi.

Ruszyło powoli, a jego koła cicho mruczały: „pomogę, pomogę”. Na wielkiej drodze samochody pędziły, ale Volvo jechało spokojnie, jakby niosło na dachu gwiazdki. W końcu dotarło do sklepu, wzięło linę i wróciło do lasu.

Zaczepiło linę o traktorek i delikatnie pociągnęło. Błoto cmoknęło, a traktorek wyjechał na suchą ścieżkę. – Dziękuję, dzielne Volvo! – zawołał traktorek i pomachał kółkami. Volvo XC60 poczuło, jak w jego silniku robi się ciepło i miło.

Gdy wróciło do garażu, zmęczone, ale szczęśliwe, zamknęło swoje reflektory jak oczy. Usłyszało, jak drzewa szepczą: „Dobranoc, dzielne Volvo”. A księżyc świecił mu prosto w szybę, kołysząc je do snu.

Tak oto Volvo XC60 nauczyło się, że odwaga to nie brak strachu, ale robienie dobrych rzeczy mimo strachu. I od tej pory każdej nocy spało spokojnie, wiedząc, że ma w sobie siłę, by pomagać innym.