Trusia, mała truskawka

— Bajka do czytania —

Na słonecznej łące, wśród zielonych listków, mieszkała mała truskawka o imieniu Trusia. Była czerwona i pulchna, a na jej skórce lśniły kropelki porannej rosy. Każdego dnia patrzyła na inne owoce i warzywa, które z radością szły na przygody do dziecięcych rączek.

Pewnego dnia do truskawkowej grządki przyszła mała dziewczynka o imieniu Zosia. Zosia miała koszyczek i szukała najpiękniejszych truskawek na deser. Gdy zobaczyła Trusię, uśmiechnęła się szeroko. – Jaka śliczna! – szepnęła.

Trusia poczuła dziwne łaskotanie w serduszku. Bała się, że zostanie zerwana i zjedzona. – Nie chcę być zjedzona – pomyślała. Ale wtedy listek obok niej powiedział: – Nie martw się, mała. Bycie zjedzonym to wielki zaszczyt. Dajesz komuś energię i uśmiech.

Zosia delikatnie zerwała Trusię i włożyła do koszyka. Trusia poczuła ciepło na skórce. W koszyku były inne owoce: jagody, maliny i porzeczki. Wszystkie rozmawiały ze sobą i cieszyły się na nadchodzącą przygodę.

Wieczorem Zosia umyła owoce i ułożyła je na talerzyku. Trusia leżała obok tiramisu z jagodami. Nagle Zosia wzięła Trusię do rączki i ugryzła. – Mniam! – powiedziała z uśmiechem. Trusia poczuła, jak słodki sok rozchodzi się po buzi Zosi.

Zosia powiedziała: – Dziękuję, truskawko, za pyszny smak. Teraz będę miała dużo siły do zabawy. Trusia zrozumiała, że sprawiła komuś radość. To było lepsze niż zostanie na krzaczku i zwiędnięcie.

Kiedy nastał wieczór, Zosia umyła ząbki i położyła się do łóżka. Przez okno wpadło światło księżyca. Trusia, teraz już w brzuszku Zosi, słyszała bicie jej serduszka. Było ciepło i bezpiecznie.

Zosia zamknęła oczy i szepnęła: – Dobranoc, truskawko. A gwiazdy na niebie zaświeciły jaśniej. Trusia wiedziała, że jej misja się spełniła. I tak mała truskawka zasnęła spokojnie w sercu dziewczynki.