Bajka o tatuatorze, który łaskotał

— Bajka do czytania —

W głębi lasu, pod wielkim dębem, mieszkał pan Borsuk. Nie był to zwykły borsuk – był tatuatorem. Ale nie takim, który robi tatuaże igiełkami. Pan Borsuk malował na skórze zwierząt wzory z soków leśnych jagód i kwiatów. Jego pędzelek był miękki jak piórko, a farby pachniały malinami i miętą.

Pewnego dnia do pana Borsuka przyszedł mały zajączek Kicuś. Kicuś widział piękne wzory na łapkach swoich przyjaciół: wiewiórka miała szyszki, a sowa gwiazdki. On też chciał mieć coś ładnego, ale trochę się bał. – Czy to boli? – zapytał cichutko.

Pan Borsuk uśmiechnął się i pokazał swój pędzelek. – To tylko łaskotanie – powiedział. – Jak muszka, która chodzi po łapce. Kicuś zamknął oczy i wyciągnął swoją małą łapkę. Pędzelek zaczął tańczyć po sierści: łaskot, łaskot, łaskot.

Kicuś zachichotał. – Łaskocze! – zawołał. Pan Borsuk malował dalej, a na łapce zajączka pojawiła się złota marchewka z zielonym listkiem. Kicuś był zachwycony. – Jest piękna! Dziękuję! – skakał radośnie.

Po południu Kicuś pobiegł do domu i pokazał tatuaż mamie. Mama uśmiechnęła się i pogłaskała go po głowie. – Jesteś odważny – powiedziała. – Spróbowałeś czegoś nowego i okazało się, że to przyjemne.

Wieczorem Kicuś położył się w swoim łóżku z sianka. Patrzył na swoją łapkę, a marchewka delikatnie świeciła w blasku księżyca. Czuł się dumny i szczęśliwy. Zamknął oczy i pomyślał o pędzelku pana Borsuka, który łaskotał jak motylek.

Nad lasem zapadła cisza. Gwiazdy mrugały do Kicusia, a on powoli zasypiał. W śnie widział kolorowe wzory – gwiazdki, listki i małe serduszka. Wszystko było miękkie i ciepłe, jak pędzelek pana Borsuka. Dobranoc, Kicusiu. Dobranoc, mały zajączku.

I tak każdego wieczoru, gdy dzieci zamykają oczy, mogą sobie wyobrazić, że pan Borsuk maluje im na powiekach sny – lekkie jak piórko i kolorowe jak letnia łąka. Cisza, spokój, dobranoc.