Bajka o Szynowym i jego przygodzie z latarenką

— Bajka do czytania —

Za górami, za lasami, w małej stacyjce, mieszkał mały pociąg o imieniu Szynowy. Był niebieski, okrąglutki i miał dwa wesołe okienka jak oczka. Ale najbardziej ze wszystkiego Szynowy lubił swoją małą latarenkę na przodzie. To ona pokazywała mu drogę w nocy.

Pewnego wieczoru, kiedy księżyc schował się za chmury, Szynowy chciał zapalić swoją latarenkę, żeby zobaczyć, czy wszystko w porządku. Ale ku jego zdziwieniu – latarenka nie świeciła. „Ojej, chyba zgubiłem swoje światło!” – zasmucił się.

Postanowił pojechać i poszukać pomocy. Po drodze spotkał ciężarówkę z czerwonymi lampami. „Cześć, Ciężarówko! Masz może zapasową latarenkę?” – spytał. Ciężarówka uśmiechnęła się: „Mam, ale moje lampy są duże i ciężkie, nie pasują do ciebie. Ale słyszałem, że w lesie mieszka mały rowerek, który ma malutkie światełko.”

Szynowy podziękował i pojechał dalej. W lesie było ciemno, ale po chwili usłyszał dzwoneczek. To był rowerek – cały srebrny, z malutką lampką na kierownicy. „Rowerku, czy mógłbyś pożyczyć mi swoje światło?” – zapytał Szynowy. Rowerek odpowiedział: „Moje światło jest za słabe, żeby oświetlić cały pociąg. Ale może twoja latarenka nie jest zepsuta, tylko potrzebuje odpoczynku?”

Szynowy pomyślał chwilę. Może rzeczywiście za dużo świecił i latarenka się zmęczyła. Wrócił na stację, przytulił się do ciepłej ściany i zamknął okienka. Wtedy usłyszał cichutki głos: „Szynowy, nie martw się. Odpocznij, a jutro znów zaświecę.” To była jego latarenka!

Rano Szynowy obudził się wypoczęty. Zapalił latarenkę i znów świeciła pięknie, rozświetlając całą stację. Wszystkie pojazdy się ucieszyły. „Dziękuję, że pomogliście mi znaleźć odpowiedź” – powiedział Szynowy do Ciężarówki i Rowerka. „Każdy ma swoje światło, nawet jeśli czasem odpoczywa.”

Od tego dnia Szynowy wiedział, że czasem trzeba dać sobie przerwę, a potem znów można świecić dla innych. I każdej nocy, zanim zamknął oczka, szeptał do swojej latarenki: „Dobranoc, małe światełko.”

A gdy gwiazdy zaczęły migotać na niebie, Szynowy wtulił się w miękki kocyk z siana i cicho zasnął. Jego latarenka odpoczywała obok, gotowa na nowy dzień. Dobranoc, Szynowy, dobranoc, mały pociągu.